อาจใช้กลอุบายคว้าชัยได้ครั้งหนึ่ง หรือสองครั้ง
หรือบางทีสวรรค์อาจเข้าข้าง จนใช้กลอุบายคว้าชัยได้ถึงห้าหกครั้ง
แต่ถึงครั้งที่เจ็ด โชคคงไม่เข้าข้างเช่นนั้นอีกแล้ว
หากมีกลอุบายเพียงอย่างเดียว แต่ไม่มีกองทัพที่แข็งแกร่ง ยามพ่ายแพ้ในครั้งที่เจ็ด ทุกสิ่งจะสูญสิ้น รวมถึงชีวิตของตนด้วย
ผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง นอกจากกลอุบายเล็กน้อยแล้ว ยังต้องหมั่นเผชิญหน้ากับโลกนี้โดยตรง
มีเพียงคนเช่นนี้ เมื่อประสบความยากลำบากครั้งแล้วครั้งเล่า จึงกล้ากล่าวว่า “ไม่กลัว! ลุย!”
กองทัพเสินอู่ของเยว่เฟย เห็นได้ชัดว่าเป็นเช่นนั้น
วันที่ 8 เดือนเจ็ด กองทหารม้าของกองทัพหลี่เฉิงมาถึงก่อน พวกเขาเริ่มโจมตีกองทัพซ่งด้วยวิธีก่อกวน
ล้วนเป็นกองม้ากว่ายจื่อชั้นยอด ใช้ธนูและการเคลื่อนพลอย่างรวดเร็วเข้าประชันกับกองทัพเสินอู่ในบริเวณนี้
ทั้งสองฝ่ายโจมตีโต้ตอบกัน ชั่วขณะยังไม่อาจตัดสินแพ้ชนะ
คืนนั้น ทหารในค่ายกองทัพซ่งกินอิ่มและพักผ่อนเต็มที่
รุ่งเช้าวันถัดมา กองกำลังหลักของหลี่เฉิงก็มาถึง
หลี่เฉิงมีกำลังพลสามหมื่นนาย และกองกำลังสามหมื่นนายนี้ยังแข็งแกร่งกว่ากองทัพของว่านเหยียนป๋าหลีซู่เสียอีก
กองกำลังนี้เองที่ทำลายเมืองฟู่โจว และทำให้กองทัพเสินเว่ยเหลียวตงต้องเผชิญความยากลำบากไม่น้อย
ยามนี้ กองกำลังดังกล่าวมีขวัญกำลังใจเต็มเปี่ยม เคลื่อนทัพมุ่งหน้าสู่กองทัพเสินอู่อย่างรวดเร็ว
หลี่เฉิงอยู่ในตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ ดูผอมแห้งที่สุดในกองทัพ ทว่าคนเช่นนี้กลับบัญชาการกองกำลังจนหานซื่อจงปวดหัวไม่รู้จบ
หลี่เฉิงมีสีหน้าเรียบเฉย สายตามองไปเบื้องหน้า