เหตุใดเรื่องหนึ่งจึงกลายเป็นประเด็นถกเถียง มิใช่เพียงเพราะเรื่องนั้นเต็มไปด้วยความขัดแย้งอันชวนให้รู้สึกราวกับละคร หากยังอาจเป็นเพราะมีผู้ชักใยอยู่เบื้องหลัง คอยโหมกระพือกระแส
พึงรู้ไว้ว่า บนโลกนี้ความขัดแย้งอันชวนให้รู้สึกราวกับละครส่วนใหญ่ล้วนถูกปกปิดเอาไว้
ถึงอย่างไรโลกก็แสนกว้างใหญ่
ในหมู่ชาวบ้านแห่งต้าซ่ง ไม่รู้แต่ละวันมีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นมากมายเพียงใด ในราชสำนักเองก็มีข้อถกเถียงไม่รู้จบ
คดีทุจริตในเจียงตง เมื่อเทียบกับคดีทุจริตมากมายตลอดหลายปีของต้าซ่งแล้ว นับว่าเป็นเรื่องธรรมดาสามัญอย่างยิ่ง
ทว่ากลับเกิดข้อถกเถียงขึ้นมาเสียได้
วันที่ 25 เดือนสิบสอง ฟ้าเริ่มมืดลง หิมะโปรยปรายลงมาเล็กน้อย
ผู้คนบนถนนมิได้ลดน้อยลง กลับยิ่งเพิ่มขึ้น
โรงสุราและโรงน้ำชาริมทางสว่างไสวด้วยแสงโคม เสียงผู้คนอื้ออึงคึกคัก
ขบวนพ่อค้าหลายขบวนด้านหน้าต่างเร่งขนสินค้าไปเก็บรักษาไว้ในโกดัง
ไม่นาน รถม้าคันหนึ่งก็จอดลงนอกประตูจูเชวี่ย ริมแม่น้ำไช่
แถบนี้มีคฤหาสน์หรูหราอยู่ไม่น้อย ว่ากันว่าราคาคฤหาสน์แต่ละหลังสูงถึงหนึ่งแสนก้วน หรือราว 50 ล้านหยวน ผู้ที่มีกำลังซื้อบ้านในแถบนี้ได้ย่อมเป็นผู้มั่งคั่งหรือผู้มีอำนาจ
หลิวเยี่ยน หลางจงสิงปู้ ลงจากรถม้าแล้วเดินเข้าไปในจวนของหวังชื่อเวิง รองเสนาบดีอาญา เช่นเดียวกับทุกครั้ง
“ข้าน้อยคารวะท่านรองเสนาบดีหวัง”
“นั่งเถิด”
“ขอบคุณท่านรองเสนาบดีหวัง”
หวังชื่อเวิงกล่าวว่า “ฎีกาที่เจ้าเขียนก่อให้เกิดความเคลื่อนไหวไม่น้อยในช่วงหลายวันนี้”
“ข้าน้อยเองก็ไม่คิดว่าจะมีผู้คนให้ความสนใจเรื่องนี้ถึงเพียงนั้น ช่างเกินคาดจริง ๆ”
“เห็นทีผู้คนจำนวนมากไม่พอใจการเข่นฆ่าของราชสำนักตลอดหลายปีมานานแล้ว เพียงแต่กล้าโกรธแต่ไม่กล้าพูดเท่านั้น” หวังชื่อเวิงเผยรอยยิ้มลำพองใจ “คราวนี้พวกเราทำถูกแล้ว”