เมื่อสองวันก่อน ยามเย็น ศีรษะของจือเซี่ยนแห่งอำเภอจวี้ลู่ถูกคนตัดขาด ข่าวแพร่สะพัดไปทั่วเมืองอำเภอ สร้างความตื่นตระหนกแก่ผู้คนทั้งสี่ทิศ
มีคนกล่าวว่า ตอนนั้นมีกลุ่มโจรขี่ม้าบุกเข้าไปในที่ว่าการอำเภอ ชิงชีวิตจือเซี่ยน ทั้งยังสังหารนายท่านหวังของอำเภอนี้ด้วย
ศีรษะถูกแขวนไว้ตรงประตูใหญ่ของที่ว่าการจือเซี่ยน ภาพเหตุการณ์น่าสยดสยองอย่างยิ่ง
ได้ยินว่าเหล่ามือปราบในที่ว่าการต่างตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูกไปหลายคน รองนายอำเภอซึ่งลางานกลับบ้านไปพักแล้ว พอทราบข่าวก็เร่งไปยังที่ว่าการทันที
ส่วนภรรยา บุตรสาว และอนุของนายท่านหวัง เมื่อได้ยินข่าวก็ร่ำไห้จนเป็นลมไปหลายครา
วันรุ่งขึ้น รองนายอำเภอส่งคนไปยังซิงโจวเพื่อแจ้งข่าวแก่จือฝู่
ถึงอย่างไร จือเซี่ยนเสียชีวิตก็เป็นเรื่องใหญ่
ชาวบ้านต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ บ้างกล่าวว่าโจรขี่ม้าก่อกรรมทำเข็ญ อำเภอนี้ไม่ปลอดภัย แม้แต่จือเซี่ยนยังกล้าสังหาร เกรงว่าจะเป็นกลุ่มคนชั่วช้าที่โหดเหี้ยมอย่างยิ่ง
ด้วยเหตุนี้ ผู้คนมากมายจึงไม่กล้าออกจากบ้าน แม้ในยามกลางวัน
วันที่ 23 เดือนห้า ยามเช้าตรู่ เจิ้งสี่กับเจิ้งหลิง สองพี่น้อง ก็มาถึงบริเวณใกล้เมืองอำเภอจวี้ลู่
เจิ้งสี่ถามน้องสาวว่า “พี่หลิง หิวหรือไม่?”
เจิ้งหลิงส่ายหน้า “ไม่หิว”
“ได้ยินว่าช่างเหล็กหลี่เฒ่าทางใต้ของเมืองฝีมือดี รอให้เขาลับเคียวเล่มนี้ใหม่ ข้าก็จะเก็บข้าวสาลีได้มากขึ้น ทั้งยังพอเก็บสะสมไว้ได้ทีละนิด เตรียมสินเดิมให้เจ้า”
เจิ้งหลิงยิ้มกล่าวว่า “จะเอาสินเดิมอะไร เก็บไว้ใช้แต่งภรรยาให้พี่เถิด”
ฟ้าเพิ่งสาง ผู้คนบนถนนยังมีไม่มาก
เจิ้งหลิงรู้สึกสงสัย “พี่ เหตุใดวันนี้คนที่เข้าเมืองอำเภอจึงน้อยนัก?”