ทหารม้าเดินทางทั้งวันทั้งคืนได้ราว 120 ลี้
การเร่งเดินทางเช่นนี้ไม่อาจทำต่อเนื่องได้
ก็เหมือนคนที่อดนอนเป็นครั้งคราวยังพอไหว แต่หากอดนอนติดต่อกัน ย่อมต้องล้มป่วยแน่
กัวฮ่าวเร่งเดินทางเกือบ 180 ลี้ในช่วงวันกับคืนที่ผ่านมา เหล่าทหารเหนื่อยล้าจนแทบลืมตาไม่ขึ้น ทว่าพอถึงสนามรบกลับฮึกเหิมขึ้นมา
กัวฮ่าวมาถึงอย่างรวดเร็ว จนแทบไม่เปิดโอกาสให้กองทัพจินได้ตั้งตัว
เขาแบ่งกำลังทหารหนึ่งพันนายไปปิดทางถอยของกองทัพจิน จากนั้นทหารม้าสองพันนายก็ควบเข้าจู่โจมกองทัพจินอย่างรวดเร็ว
เพราะเขารู้ว่าทหารราบในกองกำลังของตนใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว หากยังไม่ลงมือ เกรงว่าจะเกิดเรื่องใหญ่
ท้องฟ้าค่อย ๆ เปลี่ยนจากมืดมิดเป็นสีครามเข้ม
เงาของทุ่งหญ้าค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ภายใต้เวิ้งฟ้าสีครามเข้ม ทุ่งหญ้าผืนใหญ่แผ่กว้างราวพรมผืนมหึมา ทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้า
กองทหารม้าที่บุกตะลุยตลอดทั้งคืนฝ่ากระแสลมบนทุ่งหญ้า มุ่งหน้าลงใต้ด้วยความรวดเร็ว
ไม่นานนัก ความเงียบสงบบนทุ่งหญ้าก็ถูกเสียงกีบม้าที่กระหน่ำถี่ทำลายลง
เมื่อเสอเหอรู้ตัว ทหารม้าของกองทัพซ่งก็โถมเข้าใส่แล้ว
กองทัพจินทำได้เพียงตั้งรับอย่างลนลาน
ผลของการตั้งรับอย่างเร่งร้อนคือถูกตีจนแตกพ่ายไม่เป็นขบวน
ท่ามกลางความโกลาหล เสอเหอพาคนหนีไปทางตะวันออกตลอดทาง แต่กลับถูกกองทัพซ่งที่รอคอยมานานสกัดโจมตีซ้ำอีกครั้ง
ท้ายที่สุด กองทัพจินสามพันนายในกองกำลังนี้ตายไปครึ่งหนึ่ง ถูกจับเป็นเชลยมากกว่าหนึ่งพันสามร้อยคน ส่วนผู้ที่หนีรอดไปได้มีเพียงร้อยกว่าคน
ตัวเสอเหอเองก็ถูกจับเป็นเชลย
หลังเสร็จศึก กัวฮ่าวจัดระเบียบกองกำลังทหารทันที แล้วถอนทัพลงใต้ตลอดทั้งคืน กลับไปยังตงเซิ่งโจว