หลี่หยางฮ่วนสิ้นชีวิตแล้ว เมื่อช่วงเช้ายังเป็นประธานหารือราชกิจร่วมกับเหล่าขุนนางอยู่แท้ ๆ ครั้นถึงเที่ยงวันกลับถูกพวกขุนนางบีบบังคับให้ผูกคอตาย
เกมแห่งอำนาจช่างพลิกผันยากคาดเดา
ชั่วขณะก่อนยังอยู่สูงเหนือผู้คน ชั่วขณะถัดมากลับต้องสิ้นชีพ
หลิวถานชิ่ง อัครมหาเสนาบดี ถูกคุมขัง
จางป๋ออวี้พาคนเข้าไปยังฝ่ายใน ฮองเฮาและองค์ชายรัชทายาทอยู่ในนั้น
องค์ชายรัชทายาทถูกคนพาตัวออกไป เหลือเพียงฮองเฮา
“ท่านจางซูมี่ ท่านคิดจะทำอันใด?”
จางป๋ออวี้หัวเราะ “ไม่มีอะไร เพียงอยากลิ้มรสของฮองเฮาสักหน่อย”
“บังอาจ!”
จางป๋ออวี้ชักกระบี่ออกมา เอ่ยเสียงเย็นชา “ถอดเสื้อผ้า!”
ฮองเฮามีสีหน้าหวาดกลัว
“ถอด! หากไม่ถอด ข้าจะฆ่าเจ้าเสียเดี๋ยวนี้!”
ฮองเฮาจำต้องถอดเสื้อผ้า
องค์ชายรัชทายาทถามขันทีที่อยู่ด้านนอกว่า “เสด็จแม่ทำอันใดอยู่ข้างใน?”
ขันทีตอบว่า “เหนียงเหนียงมีเรื่องสำคัญหารือกับท่านจางซูมี่พ่ะย่ะค่ะ”
ครู่หนึ่งให้หลัง ราวหนึ่งนาที จางป๋ออวี้ก็เดินออกมาจากด้านใน เขาตบศีรษะองค์ชายรัชทายาทเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “เตรียมขึ้นครองราชย์”
ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นฮ่องเต้องค์ใหม่อย่างกะทันหันคือหลี่สิงจือ พระโอรสวัยห้าชันษาของหลี่หยางฮ่วน
เหล่าขุนนางหารือกันในท้องพระโรงว่าจะรับมือกับแม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพซ่งอย่างไร เพื่อรักษาชีวิตตนเองไว้
ขณะนั้น บรรดานักศึกษาสำนักไท่เสวียหนีกลับไปยังสำนักกั๋วจื่อเจี้ยนแล้ว
ทุกคนล้อมหลิวเฟ่ยไว้ พลางกล่าวว่า “ข้าศึกบุกมาแล้ว บัดนี้ควรทำเช่นไร?”
“ทุกท่านอย่าได้หวาดกลัว ราชสำนักยังมีกองทัพใหญ่ ข้าศึกย่อมผยองได้เพียงชั่วครู่!”
หลิวเฟ่ยเพิ่งเอ่ยจบ ก็มีคนวิ่งเข้ามาจากด้านนอก “แย่แล้ว! ข้าศึกบุกมาถึงใจกลางเมืองแล้ว!”