“ฝ่าบาททรงลืมไปแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ ว่าทรงเอาชนะอ๋องเว่ยอูจู๋ได้อย่างไร?”
จ้าวหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเสียงดัง
ที่จริงแล้ว ปัญหานี้ไม่นับว่าเป็นปัญหาใหญ่อีกต่อไป
สำหรับผู้คนในศตวรรษที่ 21 เงินตราเป็นเครื่องมือที่ขาดไม่ได้ในชีวิตประจำวัน อีกทั้งยังเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปที่สุด
ผู้คนในศตวรรษที่ 21 แทบไม่เคยครุ่นคิดถึงอานุภาพของเงินตราในชีวิตประจำวัน
เพราะกระดาษเหล่านั้นกับตัวเลขเรียงเป็นพรวนดูไร้พิษภัย ทั้งยังชวนให้หลงใหลยิ่งนัก
เจ้าบอกว่ามันมีอานุภาพหรือ?
มันกระโดดขึ้นมาสู้กับฉันตัวต่อตัวได้หรือไง?
อ้อ มีมันแล้วก็ทำอะไรก็ได้ตามใจจริง ๆ ด้วย
โดยทั่วไปแล้ว ผู้คนเข้าใจอานุภาพของเงินตราผ่านกำลังซื้อ มีเงินก็ซื้อของได้มากมาย
แต่เมื่อมองตลอดประวัติศาสตร์ อานุภาพของเงินตรานั้นไร้รูป ทว่าแผ่ขยายได้ไร้ขอบเขต
สงครามระหว่างอู๋กับเยว่เป็นที่รู้กันดี โกวเจี้ยนอดทนต่อความยากลำบาก จนในที่สุดก็โค่นฟูไฉได้
แต่แค่อดทนต่อความยากลำบากจะเอาชนะคู่ต่อสู้ได้หรือ?
เพียงมุ่งมั่นฝ่าความลำบากก็ชนะได้หรือ?
กุญแจสำคัญที่ทำให้โกวเจี้ยนชนะ ไม่ได้อยู่ที่การนอนบนฟืนแล้วลิ้มรสน้ำดีทุกวันเพียงเท่านั้น
โกวเจี้ยนหล่อเหรียญอี้ปี๋ซึ่งใช้กันในแคว้นฉู่เป็นจำนวนมาก จึงได้รับแรงสนับสนุนทางเศรษฐกิจจากแคว้นฉู่ และฟื้นฟูแคว้นได้อย่างรวดเร็ว
นี่คือวิธีการทางการเงิน
ตำราเรียนต้องการสอนให้ทุกคนขยัน จึงกล่าวเพียงว่าโกวเจี้ยนอดทนต่อความยากลำบาก ก่อนจะฟื้นฟูแคว้นและขึ้นเป็นใหญ่ในท้ายที่สุด
ส่วนหลิวปังที่อยู่ในตำราเรียน แม้จะปกครองแผ่นดินด้วยศิลปะการใช้คน แต่ตำรากลับแทบไม่กล่าวถึงกลยุทธ์เงินตราของเขา ซึ่งผลักดันการพัฒนาของราชวงศ์ฮั่นตะวันตกตลอด 200 ปีหลังจากนั้น และยังส่งอิทธิพลลึกซึ้งต่อจักรพรรดิผู้เก็งกำไรทางการเงินในยุคหลังด้วย