“ชาวฮุยกู่เกาชางหรือ?” ฟ่านจื้อซวีถามอย่างสงสัย “ชาวฮุยกู่เกาชางอยู่ไกลถึงซีอวี้นอกด่านอวี้เหมิน เหตุใดจึงมาที่นี่?”
“ชาวฮุยกู่ไม่ได้ติดต่อกับราชสำนักของเรามาหลายสิบปีแล้ว ยามนี้ราชสำนักกำลังยกทัพไปปราบซีเซี่ย พวกเขากลับมาในช่วงนี้ เกรงว่าจะมีเจตนาแอบแฝง”
เฉินกุยกล่าว
ต้าซ่งเข้าใจชาวฮุยกู่เป็นอย่างดี
นับแต่ไท่จู่แห่งซ่งสถาปนาต้าซ่ง ชาวฮุยกู่ก็ส่งเครื่องบรรณาการให้ต้าซ่ง และยังส่งให้เหลียวด้วย
การถวายเครื่องบรรณาการเช่นนี้ดำเนินไปอย่างขาดช่วง ทว่าสืบต่อมาจนถึงรัชสมัยจักรพรรดิเสินจงแห่งซ่ง
แท้จริงแล้ว การถวายเครื่องบรรณาการก็คือการค้าขาย
จ้าวหนิงตรัสว่า “เรียกอุยหมิงอันฮุ่ยกับหลี่เหลียงฝู่มา”
ไม่นาน อุยหมิงอันฮุ่ยกับหลี่เหลียงฝู่ก็มาถึง
“กระหม่อมคำนับฝ่าบาท”
จ้าวหนิงตรัสถาม “พวกเจ้าทั้งสองรู้จักชาวฮุยกู่มากน้อยเพียงใด?”
อุยหมิงอันฮุ่ยกล่าวว่า “ฝ่าบาท ชาวฮุยกู่ค้าขายกับแคว้นเซี่ยมาโดยตลอด อีกทั้งในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา ยังส่งกองกำลังบุกโจมตีเขตเหอซีของแคว้นเซี่ยอยู่หลายครั้ง เจ้าแคว้นเซี่ยทุกรุ่นจึงวางกำลังป้องกันในเหอซีไว้พ่ะย่ะค่ะ”
หลี่เหลียงฝู่กล่าวเสริมว่า “ชาวฮุยกู่หมายปองเขตเหอซีมานาน หวังยึดครองไว้เป็นของตนพ่ะย่ะค่ะ”
ทุกคนมองหน้ากัน จ้าวหนิงตรัสว่า “พวกเจ้าทั้งสองรู้หรือไม่ว่าชาวฮุยกู่มาถึงซิงโจวแล้ว?”
“กระหม่อมได้ยินคนพูดถึงเมื่อครู่พ่ะย่ะค่ะ” อุยหมิงอันฮุ่ยตอบ
“พวกเจ้าคิดว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อทำสิ่งใด?”
“ย่อมมาเพื่อสืบดูสถานการณ์พ่ะย่ะค่ะ” หลี่เหลียงฝู่ชิงตอบ
“หืม?”
หลี่เหลียงฝู่กล่าวว่า “ข่าวที่ฝ่าบาทยกทัพไปโจมตีแคว้นเซี่ยคงแพร่พ้นด่านอวี้เหมินไปแล้ว ชาวฮุยกู่จึงอาศัยข้ออ้างเรื่องการค้ามาสำรวจสถานการณ์พ่ะย่ะค่ะ”