แรกเริ่ม ทั้งสองฝ่ายต่างยิงเกาทัณฑ์ใส่กัน จนการสู้รบยืดเยื้อชะงักงัน
ครั้นเกาทัณฑ์ใกล้หมด จึงเริ่มเข้าปะทะกันด้วยอาวุธประชิด
ชาวซีเซี่ยยึดเมืองซีอานโจวได้ภายในวันเดียว ทั้งยังประหารแม่ทัพซ่งนอกเมือง ซีอานโจว จึงได้ใจขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
พวกเขาคิดว่าจะจัดการกองทัพซ่งกองนี้ได้โดยง่าย ใครจะรู้ว่าเมื่อเข้าประชิดกัน ทหารแถวหน้ากลับถูกกองทัพซ่งฟันล้มลงทันที
กองทัพซ่งราวกับฝูงหมาป่า พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่กลัวตาย
คมดาบแทงเข้าลำคอ ก่อนถูกกระชากออกมาพร้อมเส้นเลือดและเศษกระดูก
ทหารล้มลงทีละคน หิมะขาวถูกย้อมจนแดงฉาน
ชั่วขณะนี้ ทุกคนเลือดพลุ่งพล่านจนขาดสติ รู้เพียงว่าต้องบุกไปข้างหน้า
ซี่เฟิงเย่ไม่เคยคาดคิดว่ากองทัพซ่งกองนี้จะมีความสามารถในการรบแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ นับว่าเกินความคาดหมายของเขาอย่างยิ่ง
ไม่นาน กองทัพซีเซี่ยก็ถูกสังหารจนแตกกระเจิง หลบหนีอย่างทุลักทุเล ผู้เสียชีวิตเกือบหนึ่งพันคน
ยามนั้น กองกำลังตั่งซงซึ่งซุ่มอยู่ใกล้เขาเทียนตูได้มอบความประหลาดใจอีกอย่างให้แก่กองทัพซีเซี่ย นั่นคือปิดกั้นเส้นทางหนีกลับเข้าเมืองของพวกเขา
หนึ่งชั่วยามให้หลัง กองทัพซีเซี่ยสี่พันนายที่ซี่เฟิงเย่นำออกมา บาดเจ็บล้มตายไปกว่าครึ่ง
ส่วนผลงานของหลี่เยี่ยนเซียนก็ชัดเจนยิ่งนัก นั่นคือขับไล่ข้าศึกซีเซี่ย สังหารศัตรูได้สามพันคน
กองทัพซ่งสู้รบจนเสื้อคลุมของทุกคนอาบเลือดสหายร่วมรบ
ซี่เฟิงเย่ถูกสังหารระหว่างหลบหนี
ยามเที่ยง หลี่เยี่ยนเซียนสั่งให้คนนำศพทหารซีเซี่ยทั้งหมดไปกองไว้นอกเมืองซีอานโจวทันที
ขณะนั้น ชาวซีเซี่ยในเมืองรู้แล้วว่าซี่เฟิงเย่พ่ายแพ้ ต่างหวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ
แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาหวาดผวายิ่งกว่ายังรออยู่เบื้องหน้า
หลี่เยี่ยนเซียนสั่งให้ตัดศีรษะทหารซีเซี่ยทั้งหมด แล้วนำไปกองไว้ตรงประตูเมือง
