หานซื่อจงกล่าวว่า “กระหม่อมขอบังอาจกราบทูลตามตรง”
“ท่านว่ามาได้เต็มที่ วันนี้เราไม่เอาผิดผู้ใดเพราะคำพูด”
“แคว้นโครยอมีกำลังทหารอ่อนด้อย หากร่วมมือกับโครยอปราบข้าศึกจิน เกรงว่าจะไม่เหมาะสมนัก”
คำกล่าวของหานซื่อจงถูกต้อง โครยอในศตวรรษที่ 12 หาใช่โคกูรยอในยุคราชวงศ์สุยและถังไม่
อำนาจหลักของโคกูรยอแผ่ไปทั่วแถบตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนอำนาจของโครยอกลับจำกัดอยู่เพียงบนคาบสมุทรเกาหลี
ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงเวลานี้ ขุนนางผู้กุมอำนาจกับเจ้าผู้ครองแคว้นของโครยอกำลังขัดแย้งกันอย่างรุนแรง การแย่งชิงอำนาจภายในยังไม่มีทีท่าว่าจะยุติ
แน่นอนว่า ชาวต้าซ่งย่อมไม่รู้เรื่องภายในโครยอมากนัก
เหตุที่หานซื่อจงดูแคลนโครยอ เป็นเพราะเขามองจากมุมของชาวซ่งทั่วไป
หากมองจากมุมของคนศตวรรษที่ 21 อาจคิดว่าต้าซ่งอ่อนแอมาก แต่ในยุคนั้นไม่มีผู้ใดกล้าคิดเช่นนั้น
แม้แต่เมื่อถึงปีเซวียนเหอที่ 7 ซึ่งกองทัพจินยกทัพลงใต้เพื่อโจมตีซ่งเป็นครั้งแรก ก็ยังระแวดระวังต้าซ่งอย่างยิ่ง หากกัวเย่าซือมิได้แพร่งพรายข่าวภายในต้าซ่งออกไป ทั้งยังนำทางให้ ว่านเหยียนจงวั่งย่อมไม่กล้าปล่อยกองทัพบุกลึกเข้ามาในต้าซ่งเป็นแน่
ในสายตาชาวซ่ง โครยอคือดินแดนนอกอารยธรรม
จะเข้าใจว่าเป็นมุมอันห่างไกลของโลกก็ได้ เปรียบเสมือนคนจีนในศตวรรษที่ 21 มองแกมเบียว่าเป็นมหาอำนาจอันดับหนึ่งไร้ผู้ต่อกรของจักรวาล
แต่ในความเป็นจริงแล้ว ช่องว่างระหว่างกันมิได้มากมายนัก อย่างไรเสียคาบสมุทรเกาหลีก็เข้าสู่สังคมเกษตรกรรม และก่อตั้งระบอบรวมศูนย์อำนาจแล้ว
จ้าวหนิงกล่าวว่า “เราไม่ได้หวังให้โครยอยกทัพมาช่วยราชสำนัก เพียงจัดส่งเสบียงมาให้ก็พอแล้ว”
เมื่อกล่าวเช่นนี้ หานซื่อจงก็ไร้ถ้อยคำโต้แย้ง