เมื่อกัวฮ่าวเดินเข้ามา ก็เห็นหนิวเกากับเยว่อวิ๋นอยู่ด้วย หยางไจ้ซิงก็นั่งอยู่ด้านข้างเช่นกัน
เยลี่ว์อวี๋ตู่มาถึงเป็นคนสุดท้าย
“มากันครบแล้วก็นั่งลงคุยกันเถิด”
เยว่เฟยยืนอยู่หน้าแผนที่ขนาดใหญ่ แผนที่นี้ครอบคลุมฝู่โจว ตงเซิ่งโจว จวนอันเป่ย เขตเยียนอวิ๋นของแคว้นจิน รวมถึงกองบัญชาการทหารเวยฝูแห่งเฮยซานบนที่ราบโฮ่วเถา ทั้งยังมีอินซานและภูเขาต้าชิงอยู่ในแผนที่ด้วย
ทว่าแผนที่ยังไม่สมบูรณ์ อย่างน้อยบริเวณเหนือสุดของม่อเป่ยก็ยังเป็นพื้นที่ว่าง
มีเพียงตำแหน่งของเผ่าเค่อเลี่ยกับเผ่าทาทาร์ที่ระบุไว้อย่างชัดเจน
วันนี้ยังมีบุคคลพิเศษอีกคนอยู่ที่นี่ คนผู้นี้คืออาล่าฮูสือ ผู้นำเผ่าวังกู่ ผู้ซึ่งเคยนำทหารม้าเหล็กหกพันนายมาด้วยความฮึกเหิม หมายจะสั่งสอนเยว่เฟย
อาล่าฮูสืออยู่ที่จวนผู้พิทักษ์อันเป่ยมาได้หนึ่งปี ระหว่างนั้นเขาเคยไปเปี้ยนจิง และได้รับการเข้าเฝ้าจ้าวหนิงด้วยพระองค์เอง
เขาชี้แจงสถานการณ์ในม่อหนานและม่อเป่ยแก่จ้าวหนิง ทั้งยังเล่ารายละเอียดการเจรจาระหว่างแคว้นจินกับตนด้วย
ตำแหน่งที่ตั้งของเผ่าเค่อเลี่ยและเผ่าทาทาร์นั้น อาล่าฮูสือเป็นผู้ให้ข้อมูล
“แม่ทัพเยว่ พวกต๋าต๋าดูแคลนพวกเราเกินไปแล้ว ต้องสั่งสอนพวกมันให้เข็ด!” กัวฮ่าวกล่าวอย่างขุ่นเคือง
หนิวเกากล่าวว่า “แม่ทัพจ้วงอู่ โปรดสงบวาจา บัดนี้กำลังหารือราชการ”
แม่ทัพจ้วงอู่ที่หนิวเกาเรียกก็คือกัวฮ่าว ตำแหน่งขุนนางฝ่ายบู๊ของเขาคือแม่ทัพจ้วงอู่ขั้นสี่ เป็นตำแหน่งเทียบเท่าระดับแม่ทัพใหญ่
“ยังจะหารืออะไรกันอีก! พวกต๋าต๋าบุกมาถึงหน้าบ้านแล้ว!” กัวฮ่าวตวาดด้วยโทสะ “ขอเพียงทหารม้าเหล็กสามพันนาย ข้าก็จะตีพวกมันจนจำแม้แต่แม่ของตัวเองไม่ได้!”