ไม่รู้ด้วยเหตุใด ช่วงหลายวันที่ผ่านมา หลี่เฉียนซุ่นนอนหลับไม่สนิท
ฟ้ายังไม่ทันสาง เขาก็ตื่นขึ้นมาแล้ว
เช้าตรู่วันที่ 1 เดือนสาม เขาเรียกหลี่ฉาเกอมาพบ
“ฝ่าบาททรงเรียกกระหม่อมมาด้วยเรื่องใดพ่ะย่ะค่ะ”
“ช่วงนี้จิตใจของเราไม่สงบอยู่เสมอ”
“ฝ่าบาททรงตรากตรำกับราชกิจมากเกินไป ควรพักผ่อนให้มากพ่ะย่ะค่ะ”
“อ๋องจิ้น เจ้าเคยต่อกรกับกองทัพซ่งมาก่อน คิดว่าครั้งนี้หลี่เหลียงฝู่จะเอาชนะได้หรือไม่”
ที่เขาพูดถึงการที่หลี่ฉาเกอเคยต่อกรกับกองทัพซ่งนั้น เป็นเรื่องเมื่อหลายปีก่อนแล้ว
ครั้งนั้น หลิวฝ่า “เทพสงคราม” แห่งต้าซ่ง ถูกหลี่ฉาเกอสังหาร
หลิวฝ่าผู้นั้นเก่งกาจเพียงใดหรือ
ต้าซ่งมีคำกล่าวว่า “หากกล่าวถึงขุนศึกเลื่องชื่อในยุคนั้น ย่อมต้องยกหลิวฝ่าขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง” ชาวซีเซี่ยขนานนามเขาว่า “ขุนพลเทพผู้ถือกำเนิดมาแต่ฟ้า”
คนรุ่นหลังจำนวนมากอาจไม่คุ้นชื่อเขานัก เพราะหลิวเจิ้งเยี่ยนบุตรชายของเขาเข้าร่วมเหตุการณ์กบฏเหมียวหลิวในช่วงต้นราชวงศ์ซ่งใต้ หลิวฝ่าผู้พลีชีพเพื่อแผ่นดินจึงถูกพัวพันไปด้วย
ทางการราชวงศ์ซ่งมิได้กล่าวถึงหลิวฝ่าอย่างละเอียดในบันทึกประวัติศาสตร์
กล่าวโดยง่ายก็คือ เขามีบทบาทสำคัญยิ่งในการบุกเบิกดินแดนเหอหวงในครั้งนั้น
แต่ชื่อเสียงของเขาโด่งดังขึ้นจากสงครามซ่งกับซีเซี่ย ผลงานของเขายอดเยี่ยมเพียงใดหรือ
เขาปะทะกับชาวซีเซี่ยที่ฮุ่ยโจว เอาชนะข้าศึกได้ในศึกเดียว จากนั้นข้ามแม่น้ำหวงเหอไล่ตีศัตรูไปไกลกว่าสี่ร้อยลี้ ลึกเข้าไปถึงทะเลทราย!
แล้วสังหารศัตรูได้กว่าหมื่นคน!
นี่คือศึกที่ทำให้เขามีชื่อเสียงอย่างแท้จริง
หลังจากนั้น หลิวฝ่าก็รบจนชาวซีเซี่ยได้ยินชื่อแล้วขวัญผวา ผลงานทางทหารของเขามิใช่เพียงขับไล่ศัตรู หากแต่สังหารชาวซีเซี่ยตั้งแต่หลายพันไปจนถึงกว่าหมื่นคน
ชาวซีเซี่ยทั้งเกลียดทั้งหวาดกลัวเขา
น่าเสียดาย หลิวฝ่าผู้นี้ชะตาไม่ดีนัก
หากผู้บังคับบัญชาของเขาเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น เรื่องก็คงยังพอพูดกันได้ อย่างไรเสียขุนนางฝ่ายบุ๋นก็มีความเป็นอยู่ดี ไม่ไล่ไขว่คว้าความดีความชอบทางทหารอย่างผิดเพี้ยน