ทหารเกณฑ์ที่พ่ายแพ้ยับเยินและถอยร่นไปหลายลี้ พลันพบกับหน่วยคุมทัพของกองทัพจิน
หน่วยคุมทัพนี้มิใช่กองกำลังเฉพาะกิจ หากแต่เป็นกองทัพชั้นยอดตัวจริงของกองทัพจิน
โดยทั่วไป หน่วยคุมทัพในสมัยโบราณมีจำนวนไม่มากนัก หน้าที่หลักคือป้องกันมิให้ทหารหนีทัพ เพื่อไม่ให้การหลบหนีแพร่กระจายเป็นวงกว้าง
ทว่าหน่วยคุมทัพของกองทัพจินในยามนี้ กลับเป็นกองหน้าแท้จริงของกองทัพจิน พวกเขามีทั้งธนูและหน้าไม้พร้อมสรรพ กระทั่งปืนใหญ่ก็ยังมี
พวกเขาเข่นฆ่าทหารเกณฑ์ที่ถอยร่นอย่างไร้ปรานี ห่าธนูพร่างพรูพุ่งเข้าใส่คนเบื้องหน้า เจาะทะลุร่างของไพร่พลที่ถูกเกณฑ์มา
ผู้คนนับไม่ถ้วนล้มลงกับพื้น
ฝูงชนที่เดิมทีพากันหนีถอยหลังถูกบีบให้หยุดฝีเท้า ก่อนจะแตกฮือหนีไปทางตะวันออกและตะวันตก
แต่ชาวจินจัดกำลังคนไว้ที่นั่นอย่างเพียบพร้อมแล้ว ห่าธนูโปรยปรายลงมาทั่วฟ้า ฝูงชนจึงถูกบีบให้ย้อนกลับไปอีกครั้ง
ฉากเบื้องหน้าจมดิ่งสู่ความโศกเศร้าอันโหดร้ายและชวนให้รู้สึกเหลวไหลอย่างยิ่ง
นี่คือความจริงของผู้คนกลุ่มหนึ่งที่ถูกทอดทิ้งต่อหน้าธารกำนัล
หากถามว่าพวกเขาเคยมีเลือดชาวซ่งหรือชาวจินติดมือหรือไม่ เกรงว่าพวกเขาคงได้แต่กล่าวอย่างไร้ความผิดและสิ้นหวังว่า “นับแต่เกิดมา พอเติบโตขึ้นมาบ้าง ข้าก็เป็นเพียงชาวนาผู้ซื่อสัตย์ ไม่เคยลักขโมย ไม่เคยปล้นชิง แต่ละวันเอาแต่ก้มหน้าทำนา ผลผลิตที่เพาะปลูกได้สิบส่วน มีถึงแปดหรือเก้าส่วนต้องส่งให้ทางการ ส่วนที่เหลือไว้กินเองก็เพียงพอให้คนในครอบครัวประทังชีวิต หากเจ็บป่วยขึ้นมาสักครา ครอบครัวทั้งครอบครัวก็พังทลายได้”