อาฝูมองไปตามเสียง ก็เห็นเบื้องหน้ามีเรือทะเลขนาดใหญ่หลายสิบลำจอดเรียงราย
เพียงมองรูปทรงและโครงสร้าง ก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นเรือฝู
“นายท่าน รีบดูเร็ว!”
“เห็นแล้ว”ซูจิ้งทอดสายตามองไปไกล “เหตุใดจึงมีเรือของต้าซ่งมากมายถึงเพียงนี้”
“วันนี้เหตุใดจู่ ๆ จึงมีเรือทะเลมากมายปรากฏขึ้น”
“เป็นกองเรือสินค้าของตระกูลใหญ่ใดหรือไม่”
“ตระกูลใหญ่ใดก็ไม่อาจระดมเรือใหญ่เกือบสามสิบลำมาถึงที่นี่ได้ในคราวเดียว เว้นแต่จะเป็นห้างการค้าทะเลใต้”
ชายหนุ่มบนเรือซ่งลำหนึ่งตะโกนเป็นภาษากว่างโจวว่า “รีบดูธงเหล่านั้นเร็ว!”
สายตาของทุกคนพากันจับจ้องธงที่โบกสะบัดอยู่บนเรือทะเลเหล่านั้น
ยามนี้ ดวงตะวันยามเช้าค่อย ๆ โผล่พ้นแนวชายฝั่งทางทิศตะวันออก สาดแสงให้ผืนน้ำบริเวณนั้นเป็นประกายสีทองเจิดจ้า
ท่ามกลางแสงอรุณ ธงผืนแล้วผืนเล่าโบกสะบัดรับลมทะเล
บนธงเหล่านั้นมีอักษรอยู่หนึ่งตัว คือ ซ่ง
ส่วนบนยอดสูงสุดของเรือแต่ละลำ ยังมีธงผืนหนึ่ง นั่นคือธงมังกรเก้าพู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนจักรพรรดิแห่งหัวเซี่ย
ธงมังกรเก้าพู่ต้องแสงอรุณ ส่องประกายด้วยบารมีอันสงบน่าเกรงขาม
“นั่นมิใช่เรือสินค้าโดยทั่วไป!”ซูจิ้งอุทาน “อาจเป็นเรือรบของราชสำนัก!”
สิ้นคำของเขา ผู้คนบนดาดฟ้าก็พากันตื่นตะลึง
อาฝูตะโกนขึ้นอีกครั้งว่า “นายท่าน รีบดูตรงท่าเรือเร็ว!”
เห็นชาวต้าสือขึ้นเรือกันหมดแล้ว เรือรบใบสามเหลี่ยมของพวกเขาเตรียมพร้อมเรียบร้อย ใบเรือก็กางออกแล้วเช่นกัน
ชาวอาหรับเหล่านี้เอง ที่ช่วงชิงอำนาจเหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกกับจักรวรรดิโรมันตะวันออกมาเกือบห้าร้อยปี