ข่าวความพ่ายแพ้ของกองทัพเหลียวตงแพร่มาถึงเหอเป่ย
และถูกนำไปวางต่อหน้าจินอูจู๋
นี่คือรายงานที่ว่านเหยียนป๋าหลีซู่เขียนขึ้น
ผู้ใดพ่ายแพ้ก่อน ผู้นั้นต้องเขียนรายงานศึกก่อน
รายงานศึกของว่านเหยียนป๋าหลีซู่มีใจความสำคัญอยู่สามข้อ:
หนึ่ง ข้าถอยกลับไปยังก้ายโจวด้วยเหตุผลทางยุทธศาสตร์
สอง ข้ากับหลี่เฉิงนัดหมายกันโจมตีกองทัพซ่ง แต่หลี่เฉิงกลับไม่มาตามนัด
สาม กองทัพซ่งเจ้าเล่ห์เกินไป ข้าจึงตกอยู่ในวงล้อมของกองทัพซ่ง
สรุปแล้วก็คือ ข้าพ่ายแพ้เพราะถูกหลี่เฉิงเล่นงาน
เรื่องนี้พิสูจน์อีกครั้งว่า หากอยากไปได้สวย จำเป็นต้องเขียนรายงานเป็น
จินอูจู๋เห็นรายงานฉบับนี้แล้ว แต่เพียงด่าทออยู่สองสามคำ ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอะไรมากนัก
ทว่าไม่นาน รายงานศึกของหลี่เฉิงก็ถูกนำมาส่ง
เมื่ออ่านรายงานของหลี่เฉิงจบ จินอูจู๋จึงได้รู้ว่าแนวป้องกันเหลียวตงถูกกองทัพซ่งฉีกขาดแล้ว!
สำหรับแคว้นจิน แนวป้องกันเหลียวตงสำคัญเพียงใดกัน?
ดินแดนตอนในของเหลียวตงคือเหลียวหยาง ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าเมืองหลวงของแคว้นจิน นามว่าตงจิง มีผืนดินอุดมสมบูรณ์กว้างใหญ่ ประชากรหนาแน่น อีกทั้งยังเป็นเส้นทางสำคัญที่ใช้ลงใต้จากซ่างจิง ผ่านด่านเข้าสู่เยียนจิง
จินอูจู๋ได้อำนาจมาอย่างไร?
ก็เพราะสงครามซ่งกับจินครั้งที่หก จงหานยกทัพลงใต้แล้วไม่เป็นผล กองทัพซ่งรุกมาถึงจิ่นโจว ราชสำนักแคว้นจินจึงร้อนรน ภายใต้แรงกดดันมหาศาล ทุกฝ่ายพักข้อขัดแย้งระหว่างกันไว้ชั่วคราว แล้วมอบอำนาจบัญชาการทัพให้อูจู๋ จึงทำให้เขาก้าวขึ้นสู่อำนาจ
เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของดินแดนแห่งนั้นเช่นกัน
ว่านเหยียนป๋าหลีซู่เขียนรายงานศึกเมื่อวันที่ 15 เดือนเจ็ด ส่วนรายงานความพ่ายแพ้ของหลี่เฉิงเขียนขึ้นเมื่อวันที่ 18 เดือนเจ็ด