ต้นเดือนแปด เยลี่ว์อวี๋ตู่นำทหารม้าสามพันนายมุ่งหน้าขึ้นตะวันออกสู่ตงเซิ่งโจวอย่างเร่งร้อน
ส่วนผู่ฉาสือเจียหนูนำกำลังหลักบุกเข้าโจมตีอาล่าฮูสือ
วันที่ 10 เดือนแปด หลังเยลี่ว์อวี๋ตู่มาถึงตงเซิ่งโจว เขากลับไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด จู่ ๆ ก็คล้ายสูญเสียทิศทาง เดินวนไปวนมาอยู่ทั่ว
วันที่ 11 เดือนแปด อวี๋ยุ่นเหวินได้รับจดหมายลับฉบับล่าสุดจากเยลี่ว์อวี๋ตู่
เยลี่ว์อวี๋ตู่เปิดเผยแผนการของผู่ฉาสือเจียหนูแทบทั้งหมด
อวี๋ยุ่นเหวินกล่าวว่า “ผู่ฉาสือเจียหนูคิดจะสกัดกั้นเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างตงเซิ่งโจวกับฝู่โจวก่อน ถ่วงเวลาการเตรียมป้องกันตงเซิ่งโจวของพวกเรา จากนั้นค่อยกำจัดอาล่าฮูสือ แล้วจึงยกทัพลงใต้มาโอบล้อมจุดหนึ่งเพื่อดักตีทัพเสริมของพวกเรา”
“เขาคงนึกไม่ถึงเป็นแน่ว่าเยลี่ว์อวี๋ตู่มีใจคิดทรยศ” รอยยิ้มภาคภูมิใจปรากฏบนใบหน้ากัวฮ่าว
“เยลี่ว์อวี๋ตู่ยังอยากให้พวกเราส่งทหารม้าออกไปบ้าง ทำทีให้ดูเหมือนจริง มิฉะนั้นหลังจากนี้เขาคงอธิบายกับผู่ฉาสือเจียหนูไม่ได้”
“ง่ายมาก ส่งทหารม้าออกไปสักพันนาย เจ้าตามข้า ข้าตามเจ้า อะไรทำนองนั้น ข้าเข้าใจ” กัวฮ่าวกล่าว “แต่เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน ให้กำหนดจุดที่ทั้งสองฝ่ายจะประจันหน้ากันไว้ห่างออกไปทางตะวันออกห้าสิบลี้”
ขณะนั้นเอง เสียงหน่วยสอดแนมดังมาจากด้านนอก “รายงาน! มีข่าวล่าสุด!”
“เข้ามา!”
กัวฮ่าวรับจดหมายมาอ่านจนจบ ก่อนกล่าวว่า “ทหารม้าหนึ่งหมื่นนายของอาล่าฮูสือรวมพลเสร็จแล้ว จดหมายฉบับนี้อาล่าฮูสือเป็นผู้เขียน เขาขอเสบียงจากพวกเรา!”