ไม่นานนัก เฉียนไก่ จ่งจื้อจื้อสื่อแห่งส่านซี ฟ่านจื้อซวี จิงเลวี่ยสื่อแห่งเส้นทางหย่งซิง จางเซิน จิงเลวี่ยสื่อแห่งเส้นทางฝูเหยียน หวังซื่อ จิงเลวี่ยสื่อแห่งเส้นทางหวนชิ่ง จ้าวเตี่ยน จิงเลวี่ยสื่อแห่งเส้นทางฉินเฟิ่ง หวังอี่ จิงเลวี่ยสื่อแห่งเส้นทางซีเหอ และสีก้ง จิงเลวี่ยสื่อแห่งเส้นทางจิงหยวน ต่างก็เดินเข้าสู่ตำหนักเหวินเต๋อ
จิงเลวี่ยสื่อทั้งหกเส้นทางแห่งส่านซีมาถึงพร้อมหน้า โดยเฉียนไก่ จ่งจื้อจื้อสื่อแห่งส่านซี เดินนำอยู่เบื้องหน้า
“กระหม่อมทั้งหลายขอถวายคำนับฝ่าบาท ขอทรงพระเกษมสำราญพ่ะย่ะค่ะ”
จ้าวหนิงตรัสว่า “ขุนนางทั้งหลายไม่ต้องมากพิธี”
เฉียนไก่กล่าวว่า “กระหม่อมทั้งหลายมาช่วยเหลือราชสำนักล่าช้า ขอฝ่าบาทโปรดทรงอภัยโทษด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
“เราได้ยินมาว่าพวกท่านเผชิญหน้ากับกองทัพจินที่ด่านถงกวน จากส่านซีมาถึงเขตเมืองหลวง หนทางห่างไกล พวกท่านลำบากแล้ว”
“กระหม่อมทั้งหลายละอายใจยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ” ทุกคนกล่าว
เดิมทีพวกเขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพอกลับถึงเมืองหลวงคงถูกตำหนิอย่างหนัก คาดไม่ถึงว่าจะมีรับสั่งเรียกเข้าเฝ้าโดยตรง ครั้นเข้ามาแล้ว จ้าวกวนเจียก็ไม่ได้ตรัสตำหนิ ทั้งยังมีน้ำเสียงราบเรียบ นับว่าเหนือความคาดหมายของพวกเขา
จ้าวหนิงกลับอยากด่าคนอยู่เหมือนกัน
กองทัพของพวกเจ้ามีมากกว่าหนึ่งแสนคน เกือบสองแสน กลับถูกกองทัพหลายหมื่นของว่านเหยียนโหลวซื่อปิดทางอยู่ที่ด่านถงกวนจนขยับไปข้างหน้าไม่ได้ หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์โดยรวมกำลังปั่นป่วนและจำเป็นต้องรักษาความสงบไว้ก่อน ฉันคงเปิดโหมดโจมตีจิตใจพวกเจ้าไปนานแล้ว
“กองทัพกลับถึงส่านซีแล้วหรือยัง?”
เฉียนไก่กล่าวว่า “กราบทูลฝ่าบาท กลับถึงส่านซีแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“ดี เราเรียกพวกท่านมาในวันนี้ก็ไม่มีเรื่องอื่นเป็นพิเศษ เพียงอยากหารือเรื่องแผนการต่อไปของเส้นทางต่าง ๆ ในส่านซีกับพวกท่าน”