ยามเที่ยง การพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ปรากฏขึ้นนอกเมืองแกกยอง
มองไปสุดสายตา ทอดยาวหลายลี้
ผู้คนนับไม่ถ้วนทิ้งหมวกเกราะและอาวุธ กองทัพแตกพ่ายล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว จนแนวทัพลามไกลออกไป
พอถึงยามพลบค่ำ การศึกนอกเมืองแกกยองก็แทบจะสิ้นสุดลงแล้ว
มีผู้เสียชีวิตมากมาย
หากต้องใช้คำเดียวบรรยาย ก็คงเป็นศพเกลื่อนแผ่นดิน!
ส่วนจำนวนผู้เสียชีวิตที่แน่ชัด คงต้องใช้เวลาตรวจนับ
คาดว่าผู้ที่ถูกกองทัพซ่งสังหารมีหลายหมื่นคน ส่วนคนที่ถูกพวกเดียวกันเหยียบตายหรือชนจนตายนั้นมีมากยิ่งกว่า
ก่อนฟ้ามืด จางชิงวิ่งกลับเข้าเมืองแกกยองทั้งร่างชุ่มเลือด เขากล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “แม่ทัพหาน ท่านดูสิว่าข้าพาใครมา!”
หานซื่อจงเพ่งมอง เห็นชายคนหนึ่งสวมชุดกษัตริย์ถูกนำตัวเข้ามา
นอกจากนี้ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่ง ทุกคนสวมชุดขุนนาง ในบรรดาพวกเขามีชายชราผู้หนึ่ง เพียงมองก็รู้ว่ามีฐานะสูงส่ง
“นี่คือคิม บูชิก” จางชิงกล่าวอย่างตื่นเต้น การจับกุมหัวหน้ากบฏได้ นับเป็นความดีความชอบใหญ่หลวง
ฉินฮุ่ยกล่าวทันทีว่า “จงแก้มัดประมุขแคว้นโครยอโดยเร็ว กองทัพราชสำนักของเรายกมาโครยอ ก็เพื่อปราบความวุ่นวายและฟื้นฟูความถูกต้อง!”
คนของจางชิงยังไม่ลงมือ
หานซื่อจงกล่าวว่า “แก้มัด”
หวังข่ายจึงได้รับการแก้มัด
“คนที่เหลือทั้งหมด จงคุมตัวลงไป”
คิม ดนซีผู้นั้นพลันร้องเสียงดังว่า “ไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้าถูกบังคับ! ข้าจะถวายชีวิตรับใช้ราชสำนักสวรรค์!”
ไม่มีผู้ใดสนใจเขา
การศึกใหญ่ที่แกกยองกวาดล้างกำลังหลักชั้นยอดของแคว้นโครยอแทบถอนรากถอนโคน ทั้งยังบั่นทอนกำลังทหารทางใต้ของแคว้นโครยออย่างหนัก
ยิ่งกว่านั้น หวังข่ายก็ตกอยู่ในมือพวกเขาแล้ว แม้แต่คิม บูชิกและคนอื่น ๆ ก็ถูกจับกุมยกกลุ่ม หมายความว่าสถานการณ์โดยรวมแทบจะถูกกำหนดไว้แล้ว