หลิวปิ่งกับจางหยางเห็นได้ชัดว่าตกใจไม่น้อย หากหวังอวิ๋นและคนอื่นมาช้ากว่านี้อีกสักพัก เกรงว่าพวกเขาคงกลายเป็นวิญญาณใต้คมดาบของชาวญี่ปุ่นไปแล้ว
หลังผ่านการต่อสู้ กองทัพซ่งกลับไม่ได้เดินหน้าต่อ
จางหรงเป็นกองหน้า จึงมาเพื่อตามหาหลิวปิ่งกับจางหยาง
ทั้งสองคนมาถึงญี่ปุ่นเมื่อปลายปีก่อน ในนามเป็นพ่อค้า แต่เบื้องหลังมีท่านอัครเสนาบดีเฉียนคอยหนุนหลัง มิฉะนั้นพวกเขาจะระดมชาวบ้านกล้าหาญจากหางโจวมาญี่ปุ่นได้อย่างไร?
การมาหาพวกเขาย่อมเพื่อสอบถามความคืบหน้าในการทำเหมืองอย่างรวดเร็ว ว่าเริ่มลงมือแล้วหรือไม่ และสถานการณ์เป็นอย่างไร
อย่างไรเสีย จุดประสงค์ของหานซื่อจงก็คือการมาเปิดเหมือง
บัดนี้หลังปะทะกับชาวญี่ปุ่น หลิวปิ่งกับจางหยางต่างตกใจจนขวัญเสีย สภาพจิตใจไม่สู้ดีนัก จางหรงจึงยังไม่เร่งเคลื่อนทัพ
ประการแรก กองทัพซ่งเพิ่งขึ้นฝั่ง จึงยังไม่เข้าใจสถานการณ์ในญี่ปุ่นอย่างลึกซึ้ง
แม้ซือหม่าตู้กับหลิวฉู่จะรู้เรื่องญี่ปุ่นอยู่บ้าง แต่ความเข้าใจนั้นยังไม่ลึกซึ้ง อย่างน้อยจนถึงบัดนี้ก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเหตุใดหลิวปิ่งและคนอื่นจึงถูกไล่ล่า
ชาวญี่ปุ่นคิดจะทำอะไรกันแน่?
กำลังหลักของแคว้นอิวามิอยู่ที่ใด?
เรื่องเหล่านี้ล้วนยังเป็นปริศนา
จางหรงมิใช่คนผลีผลาม
ประการที่สอง พวกเขาพบหลิวปิ่งกับจางหยางแล้ว รายละเอียดเรื่องการทำเหมืองค่อยซักถามอย่างละเอียดหลังทั้งสองฟื้นตัว
จากนั้นจางหรงส่งคนไปสืบข่าวรอบบริเวณก่อน แล้วจึงส่งคนไปสืบสถานการณ์ตามหมู่บ้านใกล้เคียง