ตั้งแต่วันที่ 1 เดือนสิบ หลี่เยี่ยนเซียนเคลื่อนทัพออกจากหลานโจว มุ่งขึ้นเหนือด้วยความรวดเร็วปานสายลม พุ่งจู่โจมแนวป้องกันทางใต้ของซีเซี่ย
วันที่ 3 เดือนสิบ หลังหลี่เยี่ยนเซียนตีอิงหลี่แตก เขาก็ออกจากซากกำแพงเมืองโบราณ มุ่งหน้าไปทางเทือกเขาเฮ่อหลาน
เทือกเขาเฮ่อหลานอยู่ทางตะวันตกของซิงชิ่งฝู่ เป็นแนวป้องกันสำคัญที่สุดทางฝั่งตะวันตกของซิงชิ่งฝู่
ซีเซี่ยจัดวางทหาร 50,000 นายไว้ในบริเวณนี้
แม้ยามนี้หลี่เฉียนซุ่นจะเสด็จนำทัพลงใต้ด้วยพระองค์เอง ก็ยังมิได้เคลื่อนย้ายทหาร 50,000 นายนี้
ต่างจากหลี่เยี่ยนเซียน จางจวิ้นใช้เส้นทางทะเลฮั่นไห่ กล่าวคือมุ่งขึ้นเหนือไปตามลำน้ำหลิงโจว
สำหรับชาวซ่งแล้ว สภาพในทะเลฮั่นไห่เลวร้ายยิ่งนัก พื้นที่ทรายกว้างใหญ่ไพศาลทอดยาวกว่าสองร้อยลี้ อีกทั้งใกล้เข้าสู่ฤดูหนาว หิมะเริ่มโปรยปรายจากฟากฟ้า สร้างความยากลำบากแก่การเคลื่อนทัพไม่น้อย
ทว่าชาวซ่งลำบาก ชาวซีเซี่ยเองก็หาได้ดีไปกว่ากัน
ยามนี้ทหารในซีผิงฝู่และหลิงโจวถูกหลี่เฉียนซุ่นดึงตัวไป 30,000 นาย กำลังป้องกันจึงอ่อนกำลังลงอย่างยิ่ง
ยิ่งฤดูหนาวใกล้เข้ามา ชาวซีเซี่ยก็ไม่ใคร่ออกไปรบ
กลับเป็นผลดีต่อกองทัพซ่ง
ในยุคก่อน เมื่อกองทัพซ่งยึดเว่ยโจวได้แล้วมุ่งขึ้นเหนือ เดินทางสองร้อยลี้เพื่อสังหารศัตรู ทหารและม้าก็อ่อนล้าเต็มที ขณะที่ชาวซีเซี่ยได้พักผ่อนในหลิงโจวและจัดขบวนทัพเรียบร้อยแล้ว เพียงรอให้กองทัพซ่งที่เดินทางไกลมาส่งตัวถึงคมดาบของตน
แต่ยามนี้ไม่เหมือนเดิม ชาวซีเซี่ยเองก็คิดจะผ่านฤดูหนาวเช่นกัน!
น่าเสียดายที่ชาวซ่งตั้งใจจะกำจัดซีเซี่ยให้สิ้นซาก จึงเลือกฤดูกาลที่ทุกฝ่ายล้วนลำบากมาทำศึก