แรงพุ่งทะยานของหยางไจ้ซิงมิได้ลดลง ท่วงท่าง่ายตรงไปตรงมา แฝงพลังดิบเถื่อนเอาไว้เต็มเปี่ยม
หลังจากสะบัดทหารคนนั้นกระเด็นไป เขาก็หมุนทวนยาวในมืออย่างแรง ก่อนฟาดลงไปเบื้องหน้า
เสียงอาวุธกระทบกันดังขึ้นระงมต่อเนื่อง
ทหารจินหลายคนรู้สึกชาที่มือซึ่งกำทวนอยู่ ทวนในมือพลันหลุดกระเด็นไปโดยควบคุมมิได้
ทั้งหมดเกิดขึ้นในชั่วพริบตา
จากนั้นร่างของหยางไจ้ซิงก็เบี่ยงไปทางขวา หลบการโจมตีด้วยทวนยาวจากทหารจินหลายคนทางซ้าย
ยังไม่ทันที่ฝ่ายตรงข้ามจะดึงทวนกลับ ทหารซ่งที่อยู่ด้านหลังก็กรูกันตามเข้ามา ชนทหารจินเหล่านั้นกระเด็นไป
แนวป้องกันถูกฉีกออกเป็นช่องโหว่
ทหารม้าซ่งทะยานเข้าไปดุจน้ำป่าถาโถม เสียงกึกก้องครืนครั่น พวกเขาฉีกช่องโหว่นั้นให้กว้างขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยความเร็วที่เห็นได้ชัด จนเลือดเนื้อแหลกเละ
ผู้คนมากมายถูกชนล้มลงกับพื้น เสียงร้องโหยหวนดังไม่ขาดสาย
“เร็วเข้า! ขวางพวกมันไว้!” เสียงตวาดของนายกองทัพจินดังมาจากกลุ่มคนที่กำลังอลหม่าน “ผู้ใดกล้าถอยแม้แต่ก้าวเดียว ฆ่าไม่เว้น!”
ทหารจินจำต้องพุ่งเข้าไปด้วยเกรงอำนาจของนายกอง ตั้งใจจะต่อสู้กับกองทหารม้าซ่งที่ทะลักเข้ามาราวคลื่นเชี่ยว
ทว่าเพิ่งพุ่งเข้าไป ก็ถูกกระแสทหารม้าอันน่าสะพรึงกลัวซัดกระเด็น ทหารจินด้านหลังก็พลอยล้มระเนระนาดไปด้วย
เสียงร้องโหยหวนดังถี่ขึ้นเรื่อย ๆ
“เร็วเข้า! บุกเข้าไป! ขวางพวกซ่งสารเลวไว้!”
“เร็วเข้า!”
ทหารจินทยอยเข้ามาเสริมกำลังไม่ขาดสาย ทว่ากลับไม่อาจหยุดทหารม้าเสินอู่ที่ก่อแรงพุ่งทะยานอันน่าสะพรึงกลัวขึ้นแล้วได้