ถังเหยียนไห่เห็นสีหน้าจ้าวมู่หยุนเครียดลง คิดในใจว่านี่เตรียมจะเอาหานจงเป็นเครื่องสังเวยสร้างอำนาจแล้ว
เขาจึงพูดขึ้นทันทีว่า "ไม่สมควรยิ่งนัก ทุกคนอยู่ที่นี่ แต่เขากลับหลบซ่อนตัว! ข้าจะไปเรียกมันออกมาเดี๋ยวนี้!"
จ้าวมู่หยุนพยักหน้าอนุญาตเงียบๆ
ถังเหยียนไห่กำลังจะไปยังที่พักหานจง แต่กลับเห็นหานจงปรากฏตัวแล้ว
"หานจง สหายจ้าวตอนนี้เป็นนายสิบของหยานชิ่งตุนพวกเรา ทุกคนมาอยู่ที่นี่เพื่อฟังคำสั่ง เหตุใดเจ้าจึงมาช้า? หรือว่าเจ้ามีความคิดเห็นอะไรกับนายสิบใหม่ของเรา?" ถังเหยียนไห่ตะคอกถามเสียงดัง
หานจงเหลือบมองถังเหยียนไห่แวบหนึ่ง สีหน้าเฉยเมย ไม่ได้พูดอะไร
ตอนนี้ถังเหยียนไห่ก็ไม่ต่างจากตัวหานจงเองเมื่อก่อน ที่อาศัยมีคนหนุนหลัง คอยวางมาดข่มขู่
ไม่คิดว่าหานจงจะไม่สนใจเขา ถังเหยียนไห่รู้สึกเสียหน้าในทันที
เขาก้าวพรวดเข้าไป คว้าปกเสื้อหานจงขึ้นมา โกรธว่า "หานจง เป็นใบ้หรือไง ถามเจ้าอยู่!"
หวังเถี่ยจู้และเสี่ยวอู่ย่อมร่วมใจกับถังเหยียนไห่ จ้องหานจงด้วยสายตาดุดัน
หานจงไม่ออกมาต้อนรับจ้าวมู่หยุน พวกเขาทั้งสองต้องไม่พอใจแน่
ท่านเฒ่าจางและท่านเฒ่าหลี่ยืนหลบอยู่ด้านข้าง สายตาหลุกหลิก กลัวโดนลูกหลง
ส่วนหม่าเลี่ยงกับเถียนชิ่งกลับมีสีหน้าไม่สบายใจอย่างยิ่ง
แม้เมื่อครู่จ้าวมู่หยุนพูดเหมือนจะไม่เอาความหลัง แต่ใครจะรู้!
หากเขาอารมณ์ไม่ดี หาวิธีใหม่มากลั่นแกล้ง ก็พอให้พวกเขาสองคนแย่ได้
"เฒ่าถัง ถอยไป!"
จ้าวมู่หยุนตวาดห้าม
"ท่านหัวหน้าจ้าว มันไม่ให้เกียรติท่านถึงเพียงนี้ ให้ข้าสั่งสอนมันสักหน่อยก่อน!"