รักพี่ห่างวัยสุดดิบ

ตอนที่ 1 เมาครั้งแรกที่พบกัน เธอถูกไล่ให้ไสหัวออกไป

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“อื้อ… ปวดหัวจัง…”

เจียงเหวยซีนอนแผ่อยู่กลางเตียงกว้าง กลิ่นเหล้าคลุ้งไปทั่วตัว แก้มแดงระเรื่อ ดวงตารูปเมล็ดซิ่งฉ่ำปรือด้วยฤทธิ์เมามาย

ชายหนุ่มด้านหลังแนบชิดเข้ามา โอบรัดเธอไว้ในอ้อมแขน

มือใหญ่คู่หนึ่งที่มีหนังด้านบาง ๆ ไล้ผ่านผิวกายของเธอ ทำให้เธอสั่นสะท้านขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ในดวงตาพร่ามัวอ่านไม่ออกของเจียงเหวยซีมีแววได้ใจวาบผ่าน เธอไม่ได้เมาจนหมดสติ และรู้ว่าชายด้านหลังเป็นใคร

เขาคือคู่หมายแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ที่กู่หวานอี้ลูกพี่ลูกน้องของเธอพยายามช่วงชิงมาตลอด จี้ตงซวิน

แต่คืนนี้ เธอชิงลงมือได้ก่อน

จี้ตงซวินคือนายพลตรีที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศเป่ย เพียงใช้เวลาแปดปีก็ได้รับการเลื่อนยศเป็นระดับเก้าอย่างก้าวกระโดด

เขาเป็นคนเย็นชา สูงศักดิ์ สุขุมสง่างาม หลังจากให้สัมภาษณ์เพียงครั้งเดียวก็กลายเป็นชายในฝันของหญิงสาวนับไม่ถ้วน

ถึงตอนนี้จะอายุ 32 ปีแล้วยังคงเป็นโสด เขาก็ยังเป็นชายหนุ่มคุณสมบัติเพียบพร้อมอันดับหนึ่งในแวดวงสตรีชนชั้นสูง

ตระกูลใหญ่ทั้งหลายต่างมีคนมากมายที่อยากประจบเอาใจเขา

แต่เขาไม่เคยสนใจผู้หญิง

เจียงเหวยซีที่ปีนขึ้นเตียงเขามีความประหม่าอยู่บ้าง

แต่… ความตื่นเต้นมีมากกว่า

เพราะตำแหน่ง “ภรรยานายพลตรีจี้” ช่างเย้ายวนเกินกว่าหญิงสาวธรรมดาคนไหนจะต้านทานไหว

มันไม่ใช่แค่คำเรียกธรรมดา ๆ

แต่มันคืออำนาจอันล้นฟ้า

ถึงคำว่า “ภรรยา” จะเป็นเพียงส่วนพ่วงมากับสถานะของเขา แต่ประโยชน์ที่จะได้รับก็ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะเอื้อมถึง

หากได้เกาะจี้ตงซวิน เธอก็จะหลุดพ้นจากชะตาชีวิตอันต่ำต้อยธรรมดาได้อย่างสิ้นเชิง และก้าวข้ามชนชั้นขึ้นไป

ห้องมืดสนิทและเงียบงัน พระจันทร์เสี้ยวเปล่งแสงสีเงินนวล ลอดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาเล็กน้อย

“แปะ” เสียงหนึ่งดังขึ้น

ใครบางคนตบเปิดโคมไฟหัวเตียงอย่างแรง ทำลายภาพฝันของเจียงเหวยซี

แสงสีเหลืองสลัวแผ่เป็นวงออกจากกลางโคมไฟ

แสงไฟที่สว่างพรึ่บขึ้นอย่างกะทันหันแทงตาเจียงเหวยซี

วินาทีถัดมา เธอถูกผลักออกอย่างแรงจนเกือบตกเตียง

ชายด้านหลังถอยห่างจากเธอ

เมื่อครู่ทั้งสองยื้อยุดกันอยู่นาน ตอนนี้เสื้อผ้าของเธอหลุดลุ่ย ผิวเนียนผ่องเผยออกมาสัมผัสอากาศ

อาจเป็นเพราะเปิดเครื่องปรับอากาศ แผ่นหลังของเธอพลันรู้สึกเย็นวาบ

เจียงเหวยซีกอดแขนตัวเองแน่น หดตัวอยู่ตรงมุมเตียงราวกับสัตว์ตัวน้อย

เสียงทุ้มต่ำเย็นชาของชายหนุ่มดังข้างหู เจือโทสะอย่างเห็นได้ชัด “ไสหัวออกไป”

น้ำเสียงเย็นเยียบนั้นทำให้เธอชะงัก แล้วค่อย ๆ เหลือบมองไปอย่างระมัดระวัง

นี่เป็นครั้งที่สองที่เธอได้เห็นจี้ตงซวินตัวจริง ซึ่งแตกต่างจากภาพที่เห็นทางโทรทัศน์และสื่อต่าง ๆ

เมื่อไม่ได้สวมสูทผูกเนกไท เขาก็ดูเคร่งขรึมน้อยลง อีกทั้งยังไม่สูงส่งจนเอื้อมไม่ถึงเหมือนตอนที่มีหน้าจอกั้นกลาง

แต่ความห่างเหินระหว่างคิ้วและดวงตาของเขายังคงชัดเจน

แผ่นหลังกว้างของเขาพิงหัวเตียง ใบหน้าที่ปกติเย็นชาและสำรวมปรากฏริ้วแดงผิดปกติ ดวงตาเย็นเยียบหรี่ลงเล็กน้อย แววตาคมกริบ

ทำให้เจียงเหวยซีเกิดภาพลวงตาอย่างหนึ่ง

ราวกับชายที่เพิ่งเร่าร้อนกับเธอเมื่อครู่ไม่มีอยู่จริง ทุกอย่างเป็นเพียงสิ่งที่เธอจินตนาการขึ้นมาเอง

ผู้ชายสีหน้าเย็นชาและแผ่รัศมีน่าเกรงขามคนนี้ต่างหากที่เป็นตัวจริง

แรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขาโดยกำเนิดทำให้หัวใจเจียงเหวยซีสะดุ้งวูบ

เธอรีบก้มหน้า ลนลานติดกระดุมเสื้อที่ปลดออกไปครึ่งหนึ่ง แล้วดึงชายกระโปรงลง

บรรยากาศคลุมเครือชวนหวั่นไหวเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงความเงียบอันกระอักกระอ่วน

จี้ตงซวินหลุบตาลง มองเด็กสาวที่อาศัยจังหวะเมามาปีนเตียงเขาอย่างเย็นชา

เด็กสาวมีใบหน้ารูปไข่ดูอ่อนโยน เครื่องหน้าประณีตเป็นพิเศษ คิ้วตางดงามโดดเด่น สันจมูกเรียวสวย ริมฝีปากแดงระเรื่อ

สวยมาก ทั้งยังมีเสน่ห์เย้ายวน

แก้มสองข้างมีเนื้อยุ้ยนุ่มแบบเด็กน้อยอยู่เล็กน้อย ยิ่งเสริมให้ดูน่ารักบริสุทธิ์ขึ้นอีกหลายส่วน

เธอกะพริบตาฉ่ำน้ำ แววตาดูไร้เดียงสา เส้นผมยุ่งเหยิง ขนตายาวสั่นไหวราวปีกผีเสื้อ

ท่าทางอ่อนนุ่มเปราะบางเช่นนั้น ดูราวกับจะปลุกสัญชาตญาณปกป้องของผู้ชายได้เป็นพิเศษ

แต่ใบหน้าสวยราวตุ๊กตา ท่าทางเปราะบางน่าทะนุถนอม และภาพอันเย้ายวนมีชีวิตชีวาเช่นนี้ กลับไม่อาจทำให้จี้ตงซวินหวั่นไหวได้แม้แต่น้อย

ในดวงตาของเขามีเพียงความโกรธที่ถูกวางแผนเล่นงาน กับความไม่พอใจที่ถูกท้าทาย

ไม่รู้ว่าคราวนี้ใครส่งผู้หญิงมาไว้บนเตียงเขาอีก…

ผู้หญิงแบบนี้เขาเห็นมามากแล้ว ไม่มีใครไม่โลภผลประโยชน์และเต็มไปด้วยแผนการ

เขารังเกียจการถูกวางแผนเล่นงานโดยสัญชาตญาณ

สายตาจี้ตงซวินกวาดผ่านใบหน้าเล็กขาวผ่องของเธอ เขาจิกฝ่ามือตัวเองแรง ๆ น้ำเสียงเย็นชาถึงขีดสุด เอ่ยกับเธอเพียงคำเดียว “ไสหัวไป”

ไอเย็นในดวงตาชายหนุ่มกับรัศมีทรงพลังรอบกายทำให้เจียงเหวยซีหวาดกลัว

เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่กล้าขยับเขยื้อน

“ยังไม่รีบไสหัวไปอีก”

เจียงเหวยซีรีบปีนลงจากเตียงอย่างลนลาน เดินเซเท้าเปล่าวิ่งออกไป ก่อนจะหนีกลับห้องตัวเอง

คืนนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองวันเกิดครบเจ็ดสิบปีของผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลกู้ ตระกูลกู้จัดเตรียมห้องพักชั้นสองไว้ให้แขกบางส่วนที่เมาค้างคืน

จี้ตงซวินเป็นแขกคนสำคัญ เป็นคนที่ตระกูลกู้ต้องการผูกสัมพันธ์ด้วย และเป็นคู่หมายแต่งงานที่ตระกูลกู้วางแผนอย่างรอบคอบเพื่อแนะนำให้กู่หวานอี้

ห้องของเขาอยู่ชั้นสาม ติดกับห้องของกู่หวานอี้

กู่หวานอี้เป็นคุณหนูใหญ่เพียงคนเดียวของตระกูลกู้ ลูกสาวคนเดียวของประธานกรุ๊ปกู่ซื่อ เป็นคนที่ครอบครัวรักและรายล้อมด้วยความเอ็นดู

ส่วนเจียงเหวยซีเป็นเพียงสาวบ้านนอกจากเมืองเล็ก ๆ ที่ไม่มีอำนาจหรือฐานะ เป็นเหมือนต้นหญ้าริมทางที่ไม่มีใครเหลียวแล

ความเกี่ยวข้องเพียงอย่างเดียวระหว่างคนสองคนที่มีฐานะแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน คือเจียงชูซิ่ว น้าสาวแท้ ๆ ของเจียงเหวยซี ซึ่งเป็นแม่เลี้ยงของกู่หวานอี้

หลังเจียงเหวยซีสอบเข้ามหาวิทยาลัยในเมือง A ได้ เธอก็มักแวะมาพักที่บ้านตระกูลกู้เป็นครั้งคราวตามคำเชิญของน้าสาว

ในบ้านตระกูลกู้มีห้องประจำของเธอ อยู่ในสุดของชั้นสาม

ระหว่างงานเลี้ยงค่ำวันนี้ เจียงเหวยซีดื่มค็อกเทลสีฟ้าอมเขียวไปหนึ่งแก้ว เพราะคออ่อน ไม่นานก็เริ่มเมามาย

กู่หวานอี้ลูกพี่ลูกน้องเห็นเธอเดินเซและเวียนหัว จึงอาสาพยุงเธอกลับห้อง

……

ตอนนี้

เจียงเหวยซีที่ถูกจี้ตงซวินไล่ออกมาวิ่งกลับห้องตัวเองอย่างทุลักทุเล เธอนอนลงบนเตียง รอให้ความรู้สึกปั่นป่วนรุนแรงค่อย ๆ สงบลง ก่อนดวงตาจะเริ่มแสบผ่าวและความขุ่นเคืองจะผุดขึ้นในใจ

เอาเปรียบเธอจนหมดแล้วค่อยไล่ให้เธอไปงั้นเหรอ? ถ้าเขาไม่เต็มใจ แล้วตอนแรกทำไมไม่ไล่เธอไปล่ะ?

ทั้ง… หมดแล้วค่อย…

นี่มันรังแกกันชัด ๆ! ผู้ชายหน้าเนื้อใจเสือ! สารเลวในคราบสุภาพบุรุษ!

เจียงเหวยซีพร่ำด่าเขาในใจอยู่ตั้งนาน

แต่ในหัวกลับอดนึกย้อนถึงภาพต่าง ๆ ตอนอยู่กับเขาเมื่อครู่ไม่ได้

เธอกัดริมฝีปากแน่น แก้มร้อนผ่าว ทั้งอับอายทั้งขุ่นเคือง

เมื่อนึกถึงดวงตาคู่สวยเย็นเยียบของชายหนุ่ม หัวใจเธอก็อดเต้นเร็วขึ้นไม่ได้ ตึกตัก ตึกตัก จนเกิดความปรารถนาบางอย่างขึ้นมา

ยังขาดไปนิดเดียวแท้ ๆ

“เฮ้อ…”

ความฝันที่จะได้เป็นภรรยานายพลตรีจี้พังทลาย เจียงเหวยซีถอนหายใจ กัดฟันลุกขึ้นไปอาบน้ำในห้องน้ำ

สายน้ำอุ่นไหลผ่านทุกอณูผิว เจียงเหวยซีหลับตานอนแช่อยู่ในอ่าง ล้างกลิ่นอายของเขาออกไป บังคับตัวเองให้ลืมความอับอายและความกระอักกระอ่วนของคืนนี้

อีกห้องหนึ่ง

ตอนนี้จี้ตงซวินก็แช่อยู่ในอ่างอาบน้ำเช่นกัน โดยปรับอุณหภูมิน้ำไว้ที่ 10 องศา

เขาโทรตามแพทย์ประจำครอบครัวมา ใช้ยาเพื่อบรรเทาความผิดปกติในร่างกาย แล้วสั่งผู้ช่วยให้ไปสืบว่าใครใส่บางอย่างลงในเหล้าคืนนี้

เขาคุ้นชินกับวิธีการเช่นนี้แล้ว ผู้หญิงที่ตั้งใจปีนขึ้นเตียงเขามีมากเกินไป บางคนถูกจัดให้มาประจบเอาใจเขา บางคนอยากแต่งเข้าตระกูลจี้เพื่อยกระดับฐานะ ส่วนบางคนเพียงเคยเห็นเขาครั้งเดียวที่ไหนสักแห่งก็คลั่งไคล้เขาอย่างหนัก…

มีมากจนนับไม่ถ้วน และมากเสียจนเขารำคาญไม่รู้จบ

แต่เขามีความอดทนเหนือคนทั่วไปและใจเย็นอย่างเหลือเชื่อ ไม่เคยหวั่นไหวต่อความงาม จึงไม่เคยมีใครวางแผนเล่นงานเขาสำเร็จ

คืนนี้เป็นครั้งแรกที่เขาเกือบควบคุมตัวเองไม่อยู่

ภาพดวงตาหวานเย้ายวนกับใบหน้าแก้มยุ้ยน้อย ๆ ของเด็กสาววาบขึ้นในหัว

ดวงตาที่ปกติเย็นชาไร้ความรู้สึกของจี้ตงซวินเผยแววหงุดหงิดขึ้นมาได้ยากยิ่ง

หลายปีมานี้ เขาเกลียดการสัมผัสใกล้ชิดกับใครก็ตาม

แต่คืนนี้… เหมือนว่า…

เขาก้มมองมือทั้งสองข้าง นึกอะไรขึ้นมาได้ก็ชะงักไป ก่อนจะทำหน้าขรึมแล้วล้างมืออย่างแรงหลายครั้ง จนแทบจะถลอกไปทั้งชั้น

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป