วางก้อนน้ำแข็งที่ละลายแล้วลง
ฝ่ามือของเสิ่นอวิ๋นชางเย็นเฉียบ ไม่ต่างจากหัวใจของนาง
ในอดีตจี้ซูอี้เห็นนางแล้วรีบเข้ามาเอาใจ แถมยังพูดจาให้ร้ายเสิ่นโย่วหนิงเป็นฉากๆ อยู่ข้างหน้านาง
เหล่านั้นคือสิ่งที่เสิ่นอวิ๋นชางโปรดฟังที่สุด
แต่ตอนนี้ จี้ซูอี้ที่เคยเป็นที่รังเกียจของนางไม่มีแล้ว กลับกลายเป็น "ภรรยาที่ดี" ผู้รู้จักมารยาทอยู่ข้างกายเสิ่นโย่วหนิง
ในเมื่อจี้ซูอี้ไม่ทำตามธรรมเนียมที่ดี ก็อย่ามาโทษนางที่ต้องหันหลังให้กัน
คิดในใจเช่นนั้น เสิ่นอวิ๋นชางก็ยังอดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองไปทางห้องนอนของจี้ซูอี้
เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งเท่านั้น จี้ซูอี้คิดว่าข้าเสิ่นอวิ๋นชางมันต่ำตมขนาดนั้นจริงๆ หรือ?
เมื่อนางได้อำนาจของสกุลเฉิ่นมาแล้ว ทั้งจี้ซูอี้และเสิ่นโย่วหนิงล้วนต้องถูกนางขับไล่ออกไป!
นางจะคอยดูว่าเสิ่นโย่วหนิงที่ไร้การสนับสนุนจากตระกูลแล้ว จะไปหาที่อยู่ที่ไหน
ถึงจะพอหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้บ้าง
"คุณหนูอวิ๋นชาง อย่าอยู่ในครัวเลยดีกว่าค่ะ พรุ่งนี้คุณย่ามีแขกจะมาเยี่ยมบ้าน เราต้องเริ่มทำขนมกันแล้ว"
คนใช้ที่ผลักประตูเข้ามาเห็นเสิ่นอวิ๋นชางก็ตกใจ รีบก้มหน้าพูดเกลี้ยกล่อมอย่างนอบน้อม
แม้เสิ่นอวิ๋นชางจะยังไม่ได้ถูกบันทึกชื่อเข้าลำดับวงศ์สกุลเฉิ่นอย่างเป็นทางการ แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นลูกของคุณชายรองเฉิ่น คนรับใช้เช่นพวกนางจะกล้าล่วงเกินได้อย่างไร?
ได้แต่หลีกห่างไว้
ภาวนาอย่าให้ไฟลูกนี้ลามมาโดนตัว นั่นก็ถือว่าบุญหนักหนาแล้ว
ได้ยินคำว่า "เยี่ยมบ้าน" สองคำนี้ เสิ่นอวิ๋นชางก็เข้าใจทันทีว่าเป็นเรื่องอะไร