กล่องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแสนโรแมนติกครอบครองสายตาทั้งหมดของจี้ซูอี้ สิ่งที่วาดอยู่บนนั้นยิ่งทำให้คนหน้าแดงใจเต้น!
สองมือรีบปิดถุงกระดาษลง จี้ซูอี้ตัดสินใจทำเป็นไม่เห็น
ทว่าการกระทำเช่นนี้กลับดึงดูดความสนใจของเฉินโย่วหนิง นางขมวดคิ้วอย่างสงสัย
"ไม่ใช่ของกิน... อืม โย่วหนิง คุณน้าส่งของเล่นเล็ก ๆ มาให้เธอ"
รายละเอียดมากกว่านี้เธอพูดเพิ่มไม่ได้จริง ๆ!
เมื่อเห็นแววตาหลบเลี่ยงตื่นตระหนกของจี้ซูอี้ เฉินโย่วหนิงก็เข้าใจในทันทีว่า "ของเล่นเล็ก ๆ" ที่คุณน้าส่งมาให้คือสิ่งใดที่ไม่อาจเอ่ยได้
นางยื่นฝ่ามือออกมาวางทาบบนหลังมือของจี้ซูอี้ ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน
ปลายนิ้วเหมือนพู่กันจุ่มหมึก
[เล่นด้วยกันได้นะ]
อ๊ากกกกกกกกกก!
โย่วหนิงพูดได้น่าตกใจยิ่งกว่าคุณน้าของนางอีก นี่มันคำพูดเสือสิงห์กระทิงแรด!!!
ต้องเป็นเพราะเฉินโย่วหนิงไม่รู้ว่าของที่อยู่ในกล่องคืออะไรแน่ ๆ ถึงได้เปิดเผยขนาดนี้
จี้ซูอี้รีบลุกขึ้น
"ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ โย่วหนิง เธอค่อย ๆ ดูของขวัญที่คุณน้าให้มาเถอะ"
"นี่คือน้ำใจของท่าน"
ของที่ทำให้คนร้อนวูบวาบขนาดนี้ นางไม่ขออยู่ร่วมสังฆกรรมด้วยแล้ว!
เข้าใจว่าเป็นเพราะนางทำงานมาทั้งวันจึงเหนื่อยล้าไม่สบายตัว เฉินโย่วหนิงยังคงมองนางด้วยดวงตาใสซื่อคู่นั้น
ยกมือขึ้น เฉินโย่วหนิงทำมือเป็นสัญลักษณ์ "โอเค"
ไม่กล้าอยู่นานแม้แต่นาทีเดียว จี้ซูอี้หวั่นใจว่าจะได้เห็น "ของเล่นเล็ก ๆ" ชวนจิตนาการเรื่องต่าง ๆ อีก
นางกอดชุดที่จะเปลี่ยน สูดดมกลิ่นหอมลึก ๆ
ทั้งคู่ใช้น้ำหอมอบกลิ่นเดียวกัน กลิ่นจึงคล้ายคลึง