เจ้าหน้าที่บัญชีและผู้ดูแลคฤหาสน์เดินอยู่ข้างกายจี้ซูอี้
"คุณผู้หญิง ค่าซ่อมสระน้ำนี้ผมขอแจ้งรายละเอียดให้ทราบนะครับ"
จี้ซูอี้สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวราวหิมะที่บางเบาเหลือเกิน แขนเสื้อพับขึ้น เธอยกมือเกี่ยวเส้นผมยาวที่ถูกลมพัดยุ่งเหยิง ยิ้มอย่างสุภาพให้กับผู้ดูแล
"ว่ามา"
ริมสระน้ำร่มรื่นเย็นสบาย คลายความร้อนระอุของฤดูร้อน จี้ซูอี้มองฝูงปลาที่แหวกว่ายอย่างมีความสุข ในใจกลับคิดว่าจะพาโย่วหนิงมาเดินเล่นที่นี่ในวันรุ่งขึ้น
"ครับ ค่าอาหารปลาทางนี้เดือนละ 3000 ค่าไฟฟ้าปั๊มกรองน้ำ 2500 ค่าเปลี่ยนน้ำตามรอบ 2000 ค่าล้างบ่อปลาตามรอบ ครั้งละ 2000 เช่นกัน…"
ตัวเลขที่พรั่งพรูดั่งสายน้ำแทบทำให้จี้ซูอี้ฟังจนเวียนหัว โชคดีที่เจ้าหน้าที่บัญชีเบื้องหลังนางผ่านประสบการณ์มาโชกโชน จดบันทึกรายการบัญชีได้อย่างรวดเร็ว
เดินบ้างหยุดบ้างตลอดทาง
หน้าผากจี้ซูอี้มีเหงื่อบางๆ ซึมจากความร้อน
เมื่อเดินมาถึงศาลาริมน้ำแห่งหนึ่ง จี้ซูอี้เห็นกู้ฮุยอวี่ที่หายหน้าไปตลอดทั้งเช้า กำลังนั่งเหม่อลอยริมน้ำอย่างหงอยเหงา
ครุ่นคิดแล้วหันไปมองด้านหลัง จี้ซูอี้ชะลอฝีเท้า ส่งสัญญาณให้สองคนข้างกายไม่ต้องตามมา
ทำงานในบ้านใหญ่โตมโหฬาร ทั้งสองเรียนรู้มานานแล้วว่าสิ่งใดไม่ควรดู สิ่งใดไม่ควรพูด
รีบพยักหน้าทันที
"คุณน้าฮุยอวี่ ไม่ไปดูโย่วหนิงหน่อยหรือ?"
จากความเข้าใจที่จี้ซูอี้มีต่อกู้ฮุยอวี่ ระดับความห่วงใยที่กู้ฮุยอวี่มีต่อเสิ่นโย่วหนิงนั้น นางไม่มีทางห่างจากข้างกายเสิ่นโย่วหนิงเป็นอันขาด
เว้นเสียแต่กู้ฮุยอวี่กำลังหลบเลี่ยงใครบางคนอยู่
"มีเธอเป็นภรรยาคอยดูแลก็พอแล้วนี่ จะนึกถึงฉันผู้นี้ได้ด้วยหรือ?"