จู่ ๆ คนคนหนึ่งในกลุ่มนั้นก็ตะโกนขึ้นมา
“หยุด!”
เสือกลายพันธุ์ที่กำลังหนีพลันหยุดฝีเท้า ร่างทั้งร่างสั่นเทา! เห็นได้ชัดว่ามันกลัวจริง ๆ!
ถัดมา ชายผอมคนหนึ่งก็เดินตรงเข้าไปหาเสือกลายพันธุ์
ท่ามกลางสายตาเหลือเชื่อของทุกคน ชายผอมเดินไปหยุดตรงหน้าเสือกลายพันธุ์
เสือกลายพันธุ์ที่น่าสะพรึงกลัวตัวนี้กลับทำได้แค่นอนหมอบตัวสั่นอยู่กับพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะขัดขืน มองไม่เห็นความดุร้ายเมื่อครู่เลยสักนิด
“ฮึ ๆ พอดีเลย พลังเพิ่มขึ้นมากจนรู้สึกว่าควบคุมต้าเหลืองกับพวกมันได้ง่ายเกินไป นายก็เสนอตัวมาให้ถึงที่”
“ต่อไปก็ไปอยู่เป็นเพื่อนต้าเหลืองแล้วกัน” ลิงผอมหัวเราะ ก่อนใช้พลังพิเศษควบคุมสัตว์อสูร ควบคุมเสือกลายพันธุ์ตัวนี้ได้ในพริบตา
ตอนนี้เขาอยู่ขั้นสิบสี่ การควบคุมสัตว์กลายพันธุ์ขั้นสิบเอ็ดตัวหนึ่งจึงง่ายดายมาก ไม่จำเป็นต้องซ้อมมันให้บาดเจ็บก่อนด้วยซ้ำ
หลังควบคุมเสร็จ ลิงผอมตบหัวเสือกลายพันธุ์เบา ๆ แล้วพลิกตัวขึ้นไปนั่งบนหลังมัน
นอกจากคนของหน่วยดาวร่วงแล้ว คนอื่น ๆ ต่างอ้าปากค้างเมื่อเห็นภาพนี้
เสือกลายพันธุ์ที่น่าสะพรึงกลัวตัวนี้ถูกทำให้เชื่องได้ง่าย ๆ แบบนี้เลยหรือ!?
คนที่รับเรื่องนี้ได้ยากที่สุดย่อมเป็นหลิวฮ่าวอวี่กับพวกเขา
ตอนนี้ทุกคนเบิกตากว้าง ภาพตรงหน้าชัดเจนว่าเกินกว่าที่พวกเขาคาดไว้
“ไป!” หลิวฮ่าวอวี่พูดเสียงขรึม ก่อนพาคนสองสามคนรีบจากไป
หยางปินมองตามทิศทางที่หลิวฮ่าวอวี่กับพวกเขาจากไป ราวกับสัมผัสอะไรได้ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย