หมีขาวที่ถูกซัดจนถอยไปมีสีหน้าตกตะลึงไม่แพ้กัน มันไม่คิดว่าการโจมตีครั้งนี้ของหยางปินจะรุนแรงถึงเพียงนี้ พลังของมันเหนือกว่าระดับเทียนจีไปมากแล้ว
หมีขาวเลียริมฝีปาก จิตต่อสู้พลันพวยพุ่งขึ้นทั่วร่าง
“โฮก!”
เสียงคำรามดังขึ้น ร่างของหมีขาวพุ่งเข้าใส่หยางปินในพริบตา เสาน้ำแข็งขนาดมหึมาปรากฏขึ้นในมืออีกครั้ง ก่อนมันจะฟาดลงใส่หยางปินอย่างแรง
หยางปินเคลื่อนย้ายพริบตาหลบการโจมตี แล้วเหวี่ยงง้าวฟางเทียนใส่ศีรษะของอีกฝ่ายอีกครั้ง
แต่หมีขาวตอบสนองได้รวดเร็วเกินคาด เสาน้ำแข็งกวาดกลับมาอีกครั้งด้วยความเร็วเหนือธรรมดา
หากหยางปินฟันลงไปในการโจมตีครั้งนี้ เขาก็ต้องโดนฟาดด้วยเสาน้ำแข็งเช่นกัน
หยางปินเคยชินกับการใช้ตรึงกาลอวกาศ แต่คิดไปคิดมา นี่ก็ไม่ใช่การต่อสู้เป็นตาย ไม่จำเป็นต้องใช้ เขาจึงยกง้าวฟางเทียนที่เปล่งแสงสีดำขึ้นรับเสาน้ำแข็งของอีกฝ่ายโดยตรง
“ตึง!”
เสียงกระแทกทึบดังขึ้น หยางปินถูกซัดกระเด็นไปไกลกว่าร้อยเมตร ส่วนหมีขาวเองก็ถอยหลังไปหลายก้าว
หยางปินรีบตั้งหลัก กดเลือดลมที่ปั่นป่วนลง แล้วมองหมีขาวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
เมื่อใช้โจมตีพิฆาต พลังโจมตีของเขาไม่ด้อยกว่าผู้แข็งแกร่งระดับเทียนเสวียนจริง ๆ แต่ต้องแลกกับพลังจิตจำนวนมหาศาล
การโจมตีครั้งแรกเขาใช้พลังจิตไป 50% ทำลายเสาน้ำแข็งของอีกฝ่ายและซัดมันถอยไปหลายสิบก้าว แต่ก็ยังทำลายเกราะน้ำแข็งบนตัวมันไม่ได้