แดนกลาง...
หลังจากไตร่ตรองอย่างรอบคอบ เหล่าผู้ปกครองของเผ่าพันธุ์ชั้นยอดต่างมีมติเป็นเอกฉันท์ว่าจะเจรจาสงบศึกกับราชันสัตว์
แม้การเจรจาสงบศึกจะทำให้พวกเขาเสียหน้า แต่การเปิดศึกตอนนี้ไม่ได้ก่อประโยชน์ใด ๆ แก่พวกเขาเลย
การปรากฏตัวของมนุษย์ทำให้เผ่าพันธุ์ชั้นยอดเหล่านี้รู้สึกถึงวิกฤต
แม้สำหรับพวกเขาแล้ว มนุษย์ไม่กี่คนนั้นจะเป็นเพียงมดปลวก แต่พวกเขาไม่รู้ว่าด้านหลังคนเหล่านั้นยังมีเผ่าพันธุ์มนุษย์อันยิ่งใหญ่อยู่หรือไม่
พวกเขาตระหนักดีถึงความแข็งแกร่งของมนุษย์ หากอีกฝ่ายมีเผ่าพันธุ์ขนาดใหญ่จริง ๆ ก็ไม่ต่างอะไรจากฝันร้ายสำหรับพวกเขา
ความแค้นระหว่างพวกเขากับมนุษย์ไม่มีทางคลี่คลายได้ มีเพียงพวกเขาตาย หรือไม่ก็มนุษย์ถูกล้างเผ่าพันธุ์!
ดังนั้น พวกเขาจึงต้องหันไปให้ความสำคัญกับมนุษย์ ตอนนี้ไม่เหมาะจะเปิดศึกกับสัตว์ประหลาด
พวกเขาอยู่ในโลกเดียวกัน ตายไปก็แค่สัตว์ประหลาดขั้นเทียนเสวียนไม่กี่ตัว ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ยอมจ่ายค่าชดเชยสักหน่อยก็น่าจะทำให้เรื่องสงบลงได้
ขณะที่เหล่าผู้ปกครองกำลังหารือกันว่าใครควรไปเจรจาสงบศึกกับราชันสัตว์ ผู้อาวุโสเผ่าเซิ่งคนหนึ่งก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
«ท่านประมุข เกิดเรื่องแล้ว!»
«เรื่องอะไร?» ประมุขเผ่าเซิ่งขมวดคิ้วถาม
«ทางเขตตะวันออกเกิดความวุ่นวาย ผู้แข็งแกร่งจากกว่าร้อยเผ่าพันธุ์บุกเข้าไปในเทือกเขาต่าง ๆ กะทันหัน แล้วเริ่มเข่นฆ่าสัตว์ประหลาดในนั้นอย่างบ้าคลั่ง!»
«อะไรนะ!?»
เหล่าผู้แข็งแกร่งชั้นยอดแห่งทวีปชิงเซียวที่อยู่ตรงนั้นลุกพรวดขึ้นพร้อมกัน สีหน้าเดือดดาลขณะจ้องผู้อาวุโสเผ่าเซิ่ง
«พวกเรายังไม่ได้สั่งให้ยกเลิกข้อตกลง ใครให้พวกมันกล้าลงมือ!»
«ไม่ทราบครับ ข่าวบอกว่าเผ่าลมกรดเป็นผู้นำ ดูเหมือนพวกมันจะลงมือทันทีที่ได้ยินว่าประมุขเผ่าเยี่ยนสิ้นชีพ»