หลังรู้ว่ามนุษยชาติต้องเผชิญอะไรบ้างบนทวีปชิงเซียว หยางปินก็หนักใจมาโดยตลอด เขากลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยอีกครั้ง
ในอดีตมนุษยชาติแข็งแกร่งถึงเพียงนั้น ยังถูกล้างเผ่าพันธุ์ได้ แล้วมนุษย์ในยุคนี้ที่เทียบกันไม่ได้เลยจะเอาอะไรไปต่อกรกับเผ่าพันธุ์อันแข็งแกร่งเหล่านั้น
แต่ถ้าความคิดของเขาถูกต้อง มนุษยชาติในยุคนี้ก็ยังมีสิ่งที่เหนือกว่ามนุษย์ในอดีตอยู่
นั่นก็คือผู้มีพลังพิเศษ!
แม้ผู้มีพลังพิเศษจะมีจำนวนน้อย แต่ก่อนหน้านี้หยางปินได้ปล้นผู้มีพลังพิเศษจากหลายประเทศทั่วโลกมาไม่น้อย แล้วถ่ายโอนพลังพิเศษของพวกเขาให้สมาชิกหน่วยพิทักษ์นครดาวร่วงทั้งหมด
ตอนนี้เมื่อรวมผู้มีพลังพิเศษทั่วนครดาวร่วงแล้ว มีมากกว่า 300 คน
หากผู้มีพลังพิเศษทั้ง 300 คนนี้พัฒนาฝีมือขึ้นมาได้ ก็น่าจะรับมือยอดฝีมือของแต่ละเผ่าพันธุ์ได้
“ดูท่าต่อไปต้องฝึกผู้มีพลังพิเศษทั้ง 300 คนให้เป็นกำลังรบชุดที่สองแล้ว” หยางปินคิดในใจ
เขาส่ายหน้า กดความคิดนั้นไว้ก่อน แล้วเริ่มสังเกตจุดแสงในห้วงสุญญะอย่างละเอียด เพื่อค้นหาทักษะที่ถูกใจ
ที่จริงแล้ว หากจะพูดถึงสิ่งที่มนุษยชาติยุคนี้เหนือกว่าในอดีต ตัวเขาเองต่างหากที่เป็นตัวแปรสำคัญที่สุด
พลังพิเศษเลือกเองได้ของเขาทำให้รวบรวมทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดไว้ในร่างเดียว สร้างพลังรบสูงสุดขึ้นมาได้ ไม่ต้องพูดถึงการต่อสู้ในระดับเดียวกัน แม้แต่การข้ามระดับไปสังหารศัตรูก็ง่ายเหมือนกินข้าวดื่มน้ำ
จุดแสงที่เลือกได้ในขั้นเทียนจีมีน้อยกว่าครั้งก่อนอยู่บ้าง หยางปินใช้เวลาสามนาทีสำรวจจุดแสงทั้งหมด ดวงตาฉายแววลังเล