หยางปินเปิดใช้วิชาทะลวงมิติสุญตาอีกครั้ง พาทุกคนมาถึงส่วนลึกของเทือกเขาแห่งนี้
แต่ทันทีที่ปรากฏตัว พวกเขาก็เจอฝูงสัตว์ประหลาดแข็งแกร่งเข้าให้ ในหมู่พวกมันมีสัตว์ประหลาดขั้นเทียนจีหลายสิบตัว ทั้งยังมีขั้นเทียนจีสี่ขั้นอยู่สองตัว และขั้นเทียนจีห้าขั้นอีกหนึ่งตัว
“ฮ่า ๆ ในที่สุดวันนี้ก็มีโชคดีบ้างแล้ว” หยางปินหัวเราะ
“ลงมือ!”
จากนั้นทุกคนก็พุ่งเข้าใส่ฝูงสัตว์ประหลาดราวกับโจร
“โฮก...!” สัตว์ประหลาดที่เป็นจ่าฝูงคำรามด้วยความโกรธ ทว่ามันเพิ่งส่งเสียงได้แค่นั้นก็เงียบกริบ ง้าวฟางเทียนฟันผ่าหัวของมันออกเป็นสองซีก
คนอื่น ๆ ก็รีบโจมตีสัตว์ประหลาดขั้นเทียนจีตัวอื่น ไม่นานสัตว์ประหลาดขั้นเทียนจีหลายสิบตัวก็ถูกจัดการจนหมด
เสียงการต่อสู้จากฝั่งนี้ดึงดูดสัตว์ประหลาดจำนวนมากให้แห่เข้ามาอย่างรวดเร็ว
เดิมทีหยางปินคิดจะพาทุกคนจากไป แต่กลับพบว่าในฝูงสัตว์ประหลาดมีสัตว์ประหลาดขั้นเทียนจีอยู่ไม่น้อย ทั้งขั้นเทียนจีสี่ขั้นและห้าขั้นก็มีอยู่หลายตัว
“ให้ตายสิ ที่แท้ไม่ใช่เพราะโชคดี แต่สัตว์ประหลาดขั้นเทียนจีที่นี่มีเยอะอยู่แล้วต่างหาก” หยางปินหัวเราะ
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ไม่ต้องไปไหนแล้ว ฆ่าพวกมันให้ฟ้าดินมืดมนก่อนค่อยว่ากัน”
พูดจบ หยางปินก็ปล่อยศพคืนชีพทั้งหมดออกมา ให้พวกมันกับเฉินห่าวและคนอื่น ๆ รับมือกับฝูงสัตว์ประหลาดที่ถาโถมเข้ามาราวคลื่นมหึมา
ส่วนตัวเขาก็มุ่งสังหารสัตว์ประหลาดขั้นเทียนจีระดับสูงโดยเฉพาะ
ชั่วขณะนั้น เสียงคำรามดังสนั่นไปทั่วส่วนลึกของเทือกเขาตงหลิ่ง
เผ่าลมกรด..
ในฐานะหนึ่งในสิบเผ่าพันธุ์ใหญ่แห่งเขตตะวันออก เผ่าลมกรดมีสถานะสูงส่งยิ่ง ปกติเผ่าพันธุ์อื่น ๆ ที่พบพวกเขาล้วนต้องให้ความเกรงใจอยู่สามส่วน