เมื่อผู้อาวุโสเหยียนพุ่งเข้ามา เปลวเพลิงไร้ขอบเขตก็โหมซัดเข้าหาหยางปินอีกครั้ง
“มีแค่นี้เองเหรอ ตาแก่ ไม่รู้หรือไงว่าท่านี้ใช้กับฉันไม่ได้?” หยางปินแค่นหัวเราะ
ทว่าใบหน้าที่เปื้อนเลือดของผู้อาวุโสเหยียนกลับเผยแววเย็นเยียบ
“ระเบิดเพลิง!”
สิ้นเสียง เปลวเพลิงไร้ขอบเขตก็ระเบิดขึ้นฉับพลัน
“ตูม!”
แรงระเบิดน่าสะพรึงกลืนกินพื้นที่โดยรอบ แม้แต่ฝูงชนที่ยืนดูอยู่ไกล ๆ ก็ยังถูกคลื่นความร้อนมหาศาลซัดกระเด็นออกไป อาคารใกล้เคียงพังพินาศในพริบตา
เขตแดนสุญตาที่ปกคลุมรอบตัวหยางปินซึ่งอยู่ใจกลางแรงระเบิดแตกสลายทันที
“อั่ก...”
หยางปินกระอักเลือดออกมา ใบหน้าเผยความตื่นตระหนก
เขาไม่คิดเลยว่าตาแก่คนนี้ยังมีท่านี้ซ่อนอยู่ แม้แต่เนตรหยั่งเห็นก็ยังจับสังเกตไม่ออก หากเขตแดนสุญตาไม่ได้สกัดความเสียหายส่วนใหญ่ไว้ การโจมตีครั้งนี้คงเอาชีวิตเขาไปแล้ว
ในตอนนั้นเอง ผู้อาวุโสเหยียนก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง ดาบเพลิงในมือฟาดลงใส่หยางปินอย่างแรง
หยางปินกำลังจะเคลื่อนย้ายพริบตาหลบ ทว่ากลับพบว่าเปลวเพลิงที่เกาะอยู่บนร่างแปรเปลี่ยนเป็นโซ่ไฟ พันธนาการเขาไว้อย่างแน่นหนาจนไม่อาจเคลื่อนย้ายพริบตาได้
“ฮึ คิดจริง ๆ หรือว่าทักษะมิติจะไร้เทียมทาน? สุดท้ายแกก็เป็นแค่ผู้มีพลังขั้นเทียนจีขั้นสองเท่านั้น ข้าฆ่าแกได้ง่ายเหมือนเชือดหมู!” ผู้อาวุโสเหยียนตวาด ดาบเพลิงในมือฟันใส่ศีรษะหยางปินอย่างดุดัน
“ไปตายซะ ไอ้มนุษย์ชั้นต่ำ!”
เมื่อเห็นดาบเพลิงกำลังจะฟันลงบนศีรษะหยางปิน ทุกคนต่างเผยสีหน้าหวาดผวา