ผู้อาวุโสชิงฉือค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้น เพราะเถาวัลย์ช่วยรับความเสียหายส่วนใหญ่ไว้ บาดแผลของเขาจึงไม่หนักหนาเท่าไร
เขายกมือขึ้น แสงสีเขียวสายหนึ่งส่องลงบนศีรษะ บาดแผลบนหัวก็เริ่มฟื้นฟูด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
หยางปินไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับภาพนี้ พลังไม้มีความสามารถในการรักษาเป็นเรื่องปกติ เพียงแต่ไม่คิดว่าหมอนี่จะรักษาได้เก่งขนาดนี้
มิน่าล่ะ พวกเขาถึงยึดฐานที่มั่นปักกิ่งไว้ได้อย่างมั่นคง ทั้งที่มีกำลังแค่นี้
ไม่ใช่ว่าพวกเขาอ่อนแอ เพียงแต่เมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าที่เขาเคยเจอในฐานที่มั่นอื่น ๆ แล้ว กำลังโดยรวมของพวกเขาด้อยกว่าอยู่บ้าง
เรื่องอื่นยังไม่ต้องพูดถึง แค่กำลังรบสูงสุด เผ่าอื่น ๆ ก็ล้วนอยู่ที่ขั้นเทียนจีขั้นห้าจุดสูงสุด มีเพียงหมอนี่ที่อยู่แค่ช่วงต้นของขั้นเทียนจีขั้นห้า
อีกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นพลังพิเศษธาตุไฟ พลังธาตุสายฟ้า หรือพลังธาตุแสง ล้วนมีพลังต่อสู้แข็งแกร่งมาก นี่ต่างหากที่ทำให้พวกเขายึดฐานที่มั่นของมนุษย์เอาไว้ได้อย่างมั่นคง
ส่วนพลังไม้ ทั้งโจมตีไม่ดีเท่าสามธาตุนั้น ป้องกันไม่ดีเท่าธาตุดิน และควบคุมไม่ดีเท่าธาตุน้ำแข็ง
แต่พวกเขาก็ยังยึดฐานที่มั่นปักกิ่งไว้ได้อย่างมั่นคง สิ่งสำคัญที่สุดก็คือพวกเขารักษาคนได้!
เมื่อรักษาได้ ก็เหมือนมีชีวิตต่อได้ไม่รู้จบ ตราบใดที่ความต่างของกำลังไม่มากเกินไป ก็แทบไม่มีทางพ่ายแพ้
หยางปินกับพวกต่างเข้าใจเรื่องนี้ดี เหตุผลสำคัญที่หน่วยดาวร่วงเดินทางมาถึงวันนี้ได้ ก็เพราะตั้งแต่แรกมีหูเหวินเลี่ยงเป็นผู้รักษาฝีมือฉกาจอยู่ด้วย