เมื่อกลับขึ้นเขา ทุกคนก็พุ่งขึ้นไปทันที
มีผู้แข็งแกร่งขั้นเหยากวงอยู่ถึงสองคน ไม่จำเป็นต้องหวั่นเกรงอะไรทั้งนั้น
ระหว่างทางมีซอมบี้พุ่งเข้าใส่ไม่หยุด แต่ก็ขวางฝีเท้าพวกเขาไม่ได้
หยางปินกับเฉินห่าวอยู่แนวหน้า นำสมาชิกหน่วยดาวร่วงพุ่งขึ้นสู่ยอดเขาอย่างรวดเร็วราวกับกระบี่คมกริบ
หยางปินยังคงถือท่อนเหล็กยกน้ำหนักที่บิดเบี้ยวเล็กน้อย ส่วนเฉินห่าวถือท่อนเหล็กยกน้ำหนักที่หักออกเป็นท่อน มือซ้ายหนึ่งท่อน มือขวาหนึ่งท่อน
ประสิทธิภาพไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย กลับฆ่าได้เร็วกว่าเดิมเสียอีก
เมื่อแสงสีดำแผ่คลุมท่อนเหล็กยกน้ำหนัก ความเร็วในการฆ่าซอมบี้ของเฉินห่าวก็พุ่งขึ้นอย่างน่าตกใจ
มือทั้งสองข้างวาดผ่านอย่างรวดเร็ว ซอมบี้ตัวไหนถูกสัมผัสก็สิ้นใจทันที ทุกคนมองด้วยความอิจฉา แม้แต่หยางปินก็ไม่เว้น
จากนั้นหยางปินก็ขอยืมมีดสั้นจากเฉินห่าวมาควบคุมให้พุ่งวูบวาบไปทั่วฝูงซอมบี้ แทงเข้าที่ลำคอพวกมันไม่หยุด
เมื่อจงหย่วนเซินเห็นภาพนั้น เขาก็ขว้างก้อนหินยักษ์เข้าใส่ฝูงซอมบี้ทีละก้อนเช่นกัน
จ้าวคุนก็แปลงแขนทั้งสองข้างเป็นโลหะ แล้วชกซอมบี้ล้มไปทีละตัว
ส่วนคนที่เหลือได้แต่มองพวกเขาแสดงฝีมืออย่างกระอักกระอ่วน
ลิงผอมที่เพิ่งได้พลังพิเศษมาก็แทบอดใจไม่ไหว แต่คงไม่ถึงขั้นให้เขาใช้พลังล่อลวงกับซอมบี้หรอก
พวกเขาจึงทำได้แค่ใช้ท่อนเหล็กยกน้ำหนักทุบต่อไป
ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ทุกคนก็ขึ้นไปถึงยอดเขา
จากนั้นก็เปิดศึกกันบนยอดเขา