หยางปินกับจงหย่วนเซินใช้เวลาเพียงสามชั่วโมงกว่า ก็เดินทางจากฐานที่มั่นปักกิ่งกลับถึงนครดาวร่วง
เมื่อเห็นนครดาวร่วงที่พัฒนาและสมบูรณ์ขึ้นเรื่อย ๆ หยางปินก็รู้สึกปลื้มใจไม่น้อย
แม้นครดาวร่วงจะเทียบกับฐานที่มั่นปักกิ่งไม่ได้ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเมืองที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง จึงให้ความรู้สึกผูกพันมากกว่า
ยิ่งไปกว่านั้น แม้ขนาดพื้นที่และจำนวนประชากรของนครดาวร่วงจะเทียบกับฐานที่มั่นปักกิ่งไม่ได้ แต่ด้านกำลังรบกลับไม่ด้อยกว่าเลย แค่ผู้วิวัฒน์ขั้นเก้าสองหมื่นคนก็เพียงพอจะข่มขวัญทุกฝ่ายแล้ว
แม้หลังการประชุมครั้งนี้ กำลังของฐานที่มั่นปักกิ่งอาจเพิ่มขึ้นไม่น้อย
อย่างไรเสีย พวกเขาช่วยฐานที่มั่นอื่น ๆ หลอมคริสตัลพลังไปมากมาย ย่อมต้องได้กำไรอยู่บ้าง ต่อให้หลงจ้านกั๋วเสียสละแค่ไหน ก็ไม่มีทางทำให้ฟรีทั้งหมด เพราะการหลอมคริสตัลพลังต้องใช้ทั้งแรงงานและทรัพยากรไม่น้อย
ถึงจะได้กำไรเพียงคริสตัลพลังหนึ่งเม็ดต่อการหลอมแต่ละครั้ง เมื่อรวมคริสตัลพลังจำนวนมหาศาลเข้าด้วยกัน ก็น่าจะทำกำไรได้ไม่น้อย
แต่ต่อให้ได้กำไรมากแค่ไหน อย่างมากก็เพิ่มผู้วิวัฒน์ขั้นเก้าได้อีกไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น เมื่อเทียบกับผู้วิวัฒน์ขั้นเก้าสองหมื่นคนของนครดาวร่วงแล้ว ยังห่างกันมาก
อีกอย่าง ตลอดเวลาที่ผ่านมาผู้วิวัฒน์ขั้นเก้าสองหมื่นคนของนครดาวร่วงคงไม่หยุดอยู่กับที่ พวกเขาออกไปฆ่าซอมบี้ มีวิชาบำเพ็ญให้ฝึกฝน และฝึกกันทุกวัน ไม่แน่ว่าตอนนี้อาจเริ่มมีผู้วิวัฒน์ขั้นสิบแล้วก็ได้
เสี่ยวซวิ่นบินมาถึงเหนือนครดาวร่วง..
เดิมทีทหารยามบนกำแพงเมืองคิดว่ามีสัตว์กลายพันธุ์บุกโจมตี แต่พอมองเห็นเสี่ยวซวิ่นกับหยางปินและคนอื่น ๆ ที่อยู่บนหลังมันชัดเจน ทุกคนก็ลดอาวุธลง ก่อนจะตะโกนอย่างตื่นเต้นสุดขีดว่า: