เมื่อเห็นว่าเกลี้ยกล่อมเฉินห่าวไม่สำเร็จ หลงจ้านกั๋วก็ได้แต่ยอมแพ้อย่างจนใจ
แต่ในใจเขาตัดสินใจไว้แล้วว่า หากถึงเวลานั้นจริง ๆ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตผู้คนนับล้านทั่วเมือง เขาก็จะพยายามปกป้องเฉินห่าวกับพวกพ้องให้ได้มากที่สุด
นกยักษ์บินด้วยความเร็วถึงขีดสุด ใช้เวลาเพียงกว่า 20 นาทีก็บินจากชายแดนมาถึงแถบปักกิ่ง
ผู้วิวัฒน์ทุกคนเตรียมพร้อมสู้จนตัวตายแล้ว
ครั้งนี้เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ได้มาเล่นลิ้นเหมือนคราวก่อน
พวกมันส่งคนมามากมายขนาดนั้น ดูก็รู้ว่ามาเอาเรื่อง คงรู้แล้วว่านักรบเผ่าปีกกว่าสิบคนถูกสังหาร
ครั้งนี้หลงจ้านกั๋วไม่ได้หลบซ่อน แต่ยืนอยู่หน้ากองกำลัง
เดิมทีเขาก็เป็นจอมพลแห่งกองทัพหัวเซี่ยอยู่แล้ว ครั้งนี้เขาจะนำทหารหัวเซี่ยเข้าสู่ศึกสุดท้าย
เหล่าทหารที่ยืนอยู่ด้านหลังหลงจ้านกั๋วไม่มีความหวาดกลัวในแววตา มีเพียงเจตจำนงแน่วแน่ที่จะสู้จนตัวตาย
พวกเขาคือทหารหัวเซี่ย ต่อให้รู้ดีว่ากำลังต่างกันลิบลับ ต่อให้รู้ว่านี่คือศึกที่ต้องตายแน่ แต่ก็ไม่มีใครถอยแม้แต่คนเดียว
เฉินห่าวยืนอยู่ไม่ไกลเช่นกัน เบื้องหลังเขาคือหน่วยพิทักษ์นครดาวร่วง 20,000 นาย
พวกเขามีขวัญกำลังใจฮึกเหิม แววตาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ไม่ต่างกัน
การต่อสู้น่ะหรือ หน่วยพิทักษ์นครดาวร่วงไม่เคยกลัว!
จำนวนของพวกเขาอาจดูเล็กน้อยเมื่อเทียบกับที่นี่ แต่ความฮึกเหิมนั้นทำให้ทุกคนอดเหลียวมองไม่ได้
ทุกคนจ้องมองท้องฟ้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ทว่าในตอนที่ทุกคนกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด นกยักษ์ที่บินนำหน้ากลับไม่ได้มุ่งหน้ามายังฐานที่มั่น แต่วูบผ่านยอดเขาซึ่งอยู่ห่างจากฐานที่มั่นไปกว่าสิบกิโลเมตร
