หลังหยางปินกับพวกเข้าร่วม ไม่นานซอมบี้ในบริเวณนี้ก็ถูกกำจัดไปเกือบหมด เหลือเพียงส่วนน้อยที่หนีรอดไปได้
ทุกคนจากนครดาวร่วงเริ่มเก็บกวาดสนามรบและรวบรวมคริสตัลพลัง
ส่วนใหญ่พวกเขาช่วยหยางปินกับพวกขุดคริสตัลพลัง เพราะพวกตนฆ่าซอมบี้ไปพลางขุดไปพลาง ส่วนหยางปินกับพวกเอาแต่ฆ่า ไม่ได้ขุดเลย
พวกเขาฆ่าเร็วเกินไป จนขุดตามแทบไม่ทัน!
ระหว่างที่ทุกคนกำลังเก็บกวาดสนามรบ หยางปินก็เคลื่อนย้ายพริบตาไปปรากฏตัวหน้าบ้านที่พังยับเยินหลังหนึ่ง
“ออกมาเถอะ” หยางปินพูดเสียงเรียบ
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา คนที่อยู่ข้างในมองหน้ากันไปมา สุดท้ายก็ทำได้เพียงเดินออกมาแต่โดยดี
สายตาของหยางปินจับจ้องหญิงสาวร่างเล็กเป็นคนแรก แววตาฉายความสนใจอยู่บ้าง
เมื่อเห็นท่าทีของเขา หัวหน้าทีมก็เป็นประกายขึ้นมาทันที รีบยิ้มประจบ “พี่ใหญ่ เธอชื่อเสี่ยวอิ่ง ถ้าคุณถูกใจเธอ ก็พาเธอไปได้เลย!”
ได้ยินเช่นนั้น หญิงสาวก็เบิกตากว้างมองเขา เห็นชัดว่าไม่อยากเชื่อว่าเขาจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา
คนอื่น ๆ ตอนแรกก็ตกใจอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็เข้าใจ
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนที่ไม่รู้ว่าแข็งแกร่งแค่ไหน วิธีนี้ต่างหากที่ถูกต้องที่สุด
หยางปินมองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจเล็กน้อย ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า “ใจกว้างดีนี่ ถ้าอย่างนั้นฉันพาเธอไปแล้วนะ”
“เชิญเลยครับ!” หัวหน้าทีมยิ้มเจื่อน ๆ
“หัวหน้า ทำไมถึงทำแบบนี้!” เสี่ยวอิ่งตะโกน
“เสี่ยวอิ่ง ฉันทำเพื่อเธอนะ อยู่กับเขาดีกว่าอยู่กับพวกเราตั้งเยอะ!”