ฐานที่มั่นฉางอัน...
ในฐานะฐานที่มั่นที่ใหญ่ที่สุดทางตะวันตกเฉียงเหนือของหัวเซี่ย ฐานที่มั่นฉางอันมีประชากรมากกว่า 3 ล้านคนแล้ว
พื้นที่ของฐานที่มั่นกว้างขวางมาก ทุกด้านกลับคืนสู่สภาพปกติ ราวกับโลกก่อนวันสิ้นโลก
ขณะนี้ ภายในสำนักงานแห่งหนึ่งใจกลางฐานที่มั่น กู่เฟิง ผู้ดูแลฐานที่มั่นกำลังจิบสุราอย่างสบายอารมณ์
ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูรัวเร็วพลันดังมาจากด้านนอก
กู่เฟิงขมวดคิ้วแล้วเอ่ยว่า “เข้ามา”
ไม่นานนัก ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามา สีหน้าร้อนรน “เจ้าเมือง! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
“อย่าโวยวายไปเสียทุกวัน มีอะไรก็ค่อย ๆ พูด” กู่เฟิงยกจอกสุราขึ้นจิบ
“เมืองเฉินชางเกิดฝูงซอมบี้นับหลายล้าน กำลังมุ่งหน้ามาทางฐานที่มั่นของเรา!”
“ปัง!”
จอกสุราในมือแตกละเอียดในพริบตา กู่เฟิงผุดลุกขึ้นยืนทันที
“แน่ใจหรือ!?”
“แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ นี่เป็นข่าวที่เพิ่งส่งกลับมาจากแนวหน้า!”
“ซอมบี้ไม่ไร้สติปัญญาไปแล้วหรือ? ทำไมถึงยังมีฝูงซอมบี้นับหลายล้านได้!?”
“ไม่ทราบครับ อาจมีราชาซอมบี้ที่มีสติปัญญาถือกำเนิดขึ้นมาก็ได้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของกู่เฟิงก็เคร่งขรึมลงอย่างสิ้นเชิง
“ฝูงซอมบี้อยู่ห่างจากฐานที่มั่นของเราเท่าไร”
“ประมาณ 150 กิโลเมตรครับ”
กู่เฟิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ...
“แจ้งผู้บริหารระดับสูงทุกคนของฐานที่มั่นให้เข้าร่วมประชุมฉุกเฉิน”
“อีกอย่าง เรียกผู้วิวัฒน์ทุกคนที่อยู่ข้างนอกกลับมา ทั้งเมืองเข้าสู่ภาวะเตือนภัยระดับหนึ่ง!”
“แล้วก็ติดต่อฐานที่มั่นใหญ่ทุกแห่ง ขอความช่วยเหลือ!”