กลางสนามรบ ทักษะควบคุมสารพัดรูปแบบที่อีกฝ่ายใช้เล่นงานอาต๋ายอย่างต่อเนื่องก็ส่งผลกระทบต่อมันอยู่บ้าง
แต่ก็แค่เล็กน้อยเท่านั้น ยังหยุดยั้งฝีเท้าของอาต๋ายไม่ได้
เมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่เหนือกว่าอย่างเด็ดขาด กลยุทธ์ทั้งหลายย่อมไร้ความหมาย ไม่ว่าอีกฝ่ายจะใช้ทักษะอะไร อาต๋ายก็ใช้กำลังทำลายล้างทั้งหมด ทักษะเหล่านั้นทำได้เพียงยืดเวลาตายของพวกมันออกไปนิดหน่อยเท่านั้น
ตอนนี้ยอดฝีมือเผ่าหลิงหินกว่ายี่สิบคนเหลืออยู่เพียงหกคน ส่วนที่เหลือถูกทุบตายหมดแล้ว
หัวหน้าเผ่าหลิงหินมีสีหน้าบิดเบี้ยวน่าดู
เดิมทีพวกมันคิดว่าโลกใบนี้เป็นเพียงโลกชั้นต่ำ
ไม่สิ...นี่มันก็โลกชั้นต่ำชัด ๆ!
ดูได้จากมนุษย์กลายพันธุ์ สัตว์กลายพันธุ์ และมนุษย์พวกนี้ที่พบเจอ ระดับพลังของโลกนี้ต่ำมาก
แต่ทำไมถึงมีหุ่นเชิดวิปริตขนาดนี้โผล่มาได้วะ? เหลวไหลเกินไปแล้ว!
เมื่อเห็นพวกพ้องล้มลงใต้หมัดของอีกฝ่ายทีละคน ขณะที่เจ้าสองตัวทางนั้นไม่รู้มัวทำอะไรอยู่ ถึงตอนนี้ก็ยังฆ่าไอ้กระจอกนั่นไม่สำเร็จ สีหน้าของชายที่เป็นหัวหน้าพลันเปลี่ยนไปมา ก่อนจะตะโกนออกมาอย่างไม่ยินยอมในที่สุดว่า:
「หนี!」
จากนั้นก็พุ่งหนีไปไกลทันที
ยอดฝีมือเผ่าหลิงหินที่เหลือได้ยินคำสั่งหัวหน้า ต่างก็เหมือนได้ปลดเปลื้องภาระ ก่อนจะแยกย้ายหนีไปอย่างรวดเร็ว
อาต๋ายกำลังจะตามไป ทันใดนั้นก็ได้รับคำสั่งบางอย่าง จึงรีบพุ่งไปยังตำแหน่งของหยางปิน
ส่วนตอนนี้ ลำดับสามกับลำดับสี่ยังคงไล่ตามหยางปินอย่างไม่ลดละ