ห้องบัญชาการสูงสุดของประเทศญี่ปุ่น
เหล่าผู้มีอำนาจระดับสูงของประเทศญี่ปุ่นจ้องมองภาพตรงหน้า แต่ละคนเบิกตากว้าง สีหน้าสับสนงุนงง
พวกเขาเห็นเพียงภาพกระตุกไปชั่วขณะ จากนั้นอสูรผิวแดงกลุ่มนั้นก็ล้มลงไปครึ่งหนึ่ง
“เกิดอะไรขึ้น!?” สีหน้าของคุโรดะ ทาโร่มืดมนอย่างยิ่ง
“ไม่รู้เหมือนกัน เมื่อกี้ภาพกระตุกไปแวบหนึ่ง พวกเราไม่ทันเห็นด้วยซ้ำว่าพวกเขาลงมือยังไง อสูรผิวแดงพวกนั้นก็ตายแล้ว!”
“บ้าจริง! ทำไมสัญญาณถึงต้องมาติดขัดเอาตอนสำคัญแบบนี้ ไปเรียกคนจากศูนย์ส่งสัญญาณมาให้ฉัน!”
“ท่านคุโรดะ ตอนนี้ประเด็นสำคัญไม่ใช่ว่าสัญญาณติดขัดได้ยังไง แต่เป็นคนพวกนั้นฆ่าอสูรผิวแดงได้ด้วยต่างหาก!”
ประโยคเดียวทำให้ทั้งห้องบัญชาการตกอยู่ในความเงียบ
อสูรผิวแดงที่เป็นหายนะสำหรับพวกเขา กลับถูกอีกฝ่ายสังหารได้อย่างง่ายดาย! นี่เป็นการโจมตีพวกเขาอย่างยับเยิน
เดิมทีคิดว่าจะอาศัยอสูรผิวแดงพวกนี้ฆ่าคนเหล่านั้นให้หมด ถึงขั้นยอมใช้คนหลายแสนเป็นเหยื่อล่อ
สุดท้ายกลับกลายเป็นแค่ส่งของขวัญไปให้อีกฝ่าย
“ฉันไม่เชื่อ! ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ยังเหลืออสูรผิวแดงอีกหลายสิบตัว รีบปล่อยไฟสิ เผาพวกมันให้ตาย!” ผู้มีอำนาจระดับสูงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่นฟุบอยู่กับหน้าจอ ตะโกนอย่างเสียสติ
บางทีอสูรผิวแดงพวกนั้นอาจได้ยินเสียงเขาจริง ๆ
บนหน้าจอ อสูรผิวแดงแต่ละตัวมีเปลวเพลิงลุกท่วมร่าง เปลวไฟน่าสะพรึงกลัวโหมซัดเข้าใส่คนไม่กี่คนนั้น
แต่ถึงจะดูยิ่งใหญ่อลังการ ขณะที่กระบี่สั้นหลายสิบเล่มวูบผ่าน ร่างของอสูรผิวแดงที่เหลืออีกหลายสิบตัวก็หยุดนิ่งอยู่กับที่ ก่อนจะล้มลงกับพื้นในทันที