เมื่อเสียงดังขึ้น ผู้คนกลุ่มใหญ่ก็รีบกรูกันมาทางนี้อย่างรวดเร็ว
พอเห็นคนกลุ่มนั้น เจ้าหน้าที่ทุกคนในหน่วยบังคับใช้กฎหมายต่างสะดุ้ง ก่อนจะแหวกทางให้ทันที
หยางปินหรี่ตามองคนกลุ่มนั้น...
“ตัวจริงมาแล้ว!”
คนกลุ่มนี้แทบทั้งหมดอยู่ขั้นเก้า ในจำนวนนี้ยังมีผู้วิวัฒน์ขั้นสิบอยู่หลายคน กำลังรบระดับนี้มีเพียงผู้มีอำนาจตัวจริงของฐานที่มั่นเท่านั้นที่ส่งมาได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเห็นหลงจ้านกั๋วอยู่ท่ามกลางฝูงชน
อืม... จนถึงตอนนี้ เขารู้จักคนระดับสูงของฐานที่มั่นอยู่แค่หลงจ้านกั๋วเท่านั้น
แต่คนที่นำหน้ามาก็ดูคุ้นตาอยู่บ้าง น่าจะเคยเห็นทางโทรทัศน์มาก่อน
ไม่นาน คนกลุ่มนั้นก็มาถึงสนามรบ เมื่อเห็นสภาพสนามรบที่พังยับเยิน คนที่นำหน้าหลายคนก็ขมวดคิ้ว
“เหลวไหลสิ้นดี! นี่มันเกินไปแล้ว ดูท่าพวกแกคงไม่เห็นฐานที่มั่นอยู่ในสายตาเลยสินะ!” ฉินไห่แสดงสีหน้าโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง
“ผู้อาวุโสจ้าว เห็นแล้วใช่ไหม ผมบอกแล้วว่าคนพวกนี้มันไร้กฎเกณฑ์ เพิ่งมาถึงฐานที่มั่นได้วันเดียวก็ฆ่าคนไปตั้งมากมาย แม้แต่เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายก็ยังฆ่า ถ้าปล่อยให้อยู่ต่ออีกหลายวันจะเกิดอะไรขึ้น!?”
จ้าวเฮ่อเซวียนเองก็หน้าตึง มองหยางปินแล้วถามว่า “หัวหน้าหยาง คนพวกนี้เป็นฝีมือพวกคุณจริงหรือ!?”
“ใช่!” หยางปินพยักหน้า
“ผมต้องการคำอธิบาย!”
“ไม่มีอะไรต้องอธิบาย มีไอ้โง่คนหนึ่งมาลวนลามเพื่อนร่วมทีมของผม ผมก็เลยจัดการมันซะ”
“ส่วนเจ้าหน้าที่พวกนี้ พวกเขาลงมือก่อนต่างหาก! พวกเราแค่ป้องกันตัว!”