ระหว่างที่หยางปินกับพวกพำนักเป็นแขกอยู่ในเผ่าวารี เขตใต้ซึ่งเคยสงบก็เกิดความปั่นป่วนครั้งใหญ่ขึ้นอีกครั้ง
แม้หยางปินกับพวกจะฆ่าคนไปเพียงหลายสิบคน แต่คนเหล่านั้นเป็นตัวแทนของหลายสิบเผ่าพันธุ์ และในนั้นยังมีถึงหกคนที่มาจากเขตอื่น
ไม่นาน เขตอื่น ๆ ก็ส่งยอดฝีมือมายังเขตใต้ พร้อมออกคำสั่งให้ตรวจสอบอย่างละเอียดทันที โดยสั่งให้ทุกเผ่าพันธุ์ในเขตใต้ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่
สาเหตุที่พวกเขายกกำลังกันมามากมายเช่นนี้ เป็นเพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเผ่ามนุษย์
เดิมทีทุกคนคิดว่าเผ่ามนุษย์ล่มสลายไปนานแล้ว คาดไม่ถึงว่าจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เผ่าพันธุ์ระดับสูงทั้งหลายจึงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างยิ่ง
คราวนี้เขตอื่นส่งยอดฝีมือมาจำนวนไม่น้อย โดยเขตกลางส่งผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนเสวียนมาถึงสามคน
เมื่อต้องเผชิญกับคำสั่งจากผู้แข็งแกร่งระดับนี้ ไม่มีเผ่าพันธุ์ใดในเขตใต้กล้าขัดขืน จากนั้นทั้งเขตใต้ก็เริ่มเคลื่อนไหว
ทางเผ่าวารีเองก็ได้รับคำสั่งอย่างรวดเร็วเช่นกัน
สุ่ยฮุ่ยอี๋ขมวดคิ้ว มองสุ่ยหว่านเอ๋อร์แล้วถามว่า “เมื่อกี้พวกเธอไปทำอะไรกันมา?”
“ตรงปากทางเข้าช่องมิติ มีคนจากเผ่าพันธุ์อื่นเฝ้าอยู่เยอะมาก พวกเราเพิ่งเข้าไปก็ถูกพวกเขาเห็นเข้าแล้ว จากนั้นท่านเจ้าเมืองหยางกับพวกก็...ฆ่าพวกนั้นจนหมดค่ะ” สุ่ยหว่านเอ๋อร์ตอบเสียงเบา
พวกเธอเพิ่งกลับมาถึงก็ตรงมาที่นี่ทันที ยังไม่มีโอกาสได้เล่าเรื่องนี้ให้สุ่ยฮุ่ยอี๋ฟัง
เมื่อได้ยินคำพูดของสุ่ยหว่านเอ๋อร์ ร่างของสุ่ยฮุ่ยอี๋ก็เซไปเล็กน้อย เธอมองหยางปินอย่างจนปัญญาแล้วพูดว่า “พวกคุณนี่...หุนหันพลันแล่นเกินไปแล้ว ในกลุ่มนั้นมีสายสืบของตระกูลใหญ่จากเขตอื่นอยู่ตั้งหลายคน”
“ผมรู้ แต่ถ้าผมไม่ฆ่าพวกเขา เผ่าวารีของคุณคงซวยแน่ พวกเขาเห็นหว่านเอ๋อร์กับคนอื่น ๆ เข้ามาพร้อมกับพวกเรา ถ้ากลับไปเล่า พวกคุณก็เดือดร้อน” หยางปินพูดอย่างไม่ใส่ใจ