เมื่อคริสตัลพลังกลืนลงท้อง มันก็แปรเปลี่ยนเป็นพลังมหาศาลในพริบตา ก่อนจะไหลทะลักเข้าสู่สมอง ดาวดวงที่สามในสมองของหยางปินสว่างขึ้นตามมาทันที
พลังมหาศาลสะท้อนกลับเข้าสู่ร่างกาย หยางปินจึงเข้าสู่ห้วงสุญญะอีกครั้ง
เขาคุ้นเคยกับพื้นที่แห่งนี้มานานแล้ว
เมื่อมองจุดแสงพร่างพราวอยู่เบื้องหน้า หยางปินก็อดตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้
นับจากครั้งก่อนที่เข้าสู่ขั้นไคหยางเพิ่งผ่านไปเดือนกว่า ๆ เท่านั้น ไม่นึกเลยว่าจะได้เข้ามาในพื้นที่แห่งนี้อีกเร็วขนาดนี้
แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกว่าความเร็วในการเลื่อนขั้นช่างเหลือเชื่อ
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามามัวทอดถอนใจ เวลามีจำกัด หยางปินจึงรีบเริ่มค้นหา
แม้ห้วงสุญญะของแต่ละระดับจะดูคล้ายกัน แต่ทักษะในจุดแสงเหล่านี้แตกต่างกันอย่างมาก
ทักษะในจุดแสงของระดับอวี้เหิงย่อมแข็งแกร่งกว่าทักษะในสองห้วงก่อนหน้า
อย่างเช่น วิชาพายุของพลังธาตุลมย่อมเหนือกว่าพายุหมุนอย่างเห็นได้ชัด ส่วนทะเลเพลิงของพลังธาตุไฟก็ต้องมีพื้นที่ครอบคลุมกว้างกว่าวิชาฝนเพลิงแน่นอน
ทักษะโจมตีเป้าหมายเดี่ยวก็มีทั้งสายฟ้าฟาดของธาตุสายฟ้า และหอกพิพากษาของธาตุแสง ฟังดูทรงพลังไม่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น จุดแสงของระดับอวี้เหิงยังมีทักษะพิเศษเพิ่มขึ้นอีกมาก ทั้งประเภทสัมผัส ประเภทฟื้นฟู และประเภทพลังจิต
สายตาของหยางปินกวาดผ่านจุดแสงเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว เพื่อค้นหาทักษะที่ถูกใจ