โลกเสวียนเจี้ย เขาเฮย์เฟิง ประตูห้องของจางเยว่ถูกผลักเปิด ชายร่างกำยำคนหนึ่งก้าวเข้ามาอย่างผึ่งผาย ก่อนก้มมองจางเยว่จากเบื้องบน
ด้านหลังเขายังมีหลิวเฉิงตามมาด้วย
“นายคือจางเยว่ใช่ไหม? ดูก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษนี่นา ผอมกะหร่องอย่างกับลูกหมา ไม่นึกเลยว่าหัวหน้าคนที่สามจะเห็นนายดีขนาดนี้
ฉันแนะนำตัวก่อน ฉันชื่อโจวลี่ ตั้งแต่วันนี้ไป นายขึ้นตรงกับฉัน
เตรียมตัวไว้ พรุ่งนี้เช้าไปรอฉันที่ประตูค่าย!”
พูดจบโจวลี่ก็ไม่รอให้จางเยว่ตอบ เขาหันหลังเดินจากไปทันที
หลิวเฉิงที่อยู่ข้างหลังพยักหน้าให้จางเยว่ พอแน่ใจว่าเขารับรู้เรื่องนี้แล้ว ก็เดินตามโจวลี่ออกไปเช่นกัน!
จางเยว่จ้องแผ่นหลังของโจวลี่ที่เดินจากไป คิ้วขมวดแน่น “นึกว่าจะได้อยู่อย่างสงบสักสองสามวัน จะได้เพิ่มพลังฝีมือเสียอีก ดูท่าอยู่ในค่ายโจรบนเขาเฮงซวยนี่คงอย่าหวังจะฝึกวิชาอย่างสงบเลย!”
แน่นอนว่าเรื่องนี้อาจเกี่ยวกับแต้มวาสนา 1 แต้มของจางเยว่ด้วย
แต่ไม่ว่าอย่างไร งานนี้จางเยว่ก็หนีไม่พ้น ทำให้ความรู้สึกเร่งด่วนผุดขึ้นในใจ “ไม่ได้แล้ว ปล้นคนไม่ใช่การเชิญมากินข้าว ใช่ว่าทุกครั้งจะเจอชาวนาที่จัดการง่ายแบบนั้น ฉันต้องรีบเพิ่มพลังฝีมือให้ได้!”
ตอนนี้หากจางเยว่อยากเพิ่มพลังฝีมือ ก็มีเพียงการฝึกยืนพื้นกับกระบวนท่ากระบี่เท่านั้น
ในด้านการฝึกยืนพื้น จางเยว่เพิ่งเลื่อนขึ้นมาถึงระดับ 1 คงยากจะก้าวหน้าในเวลาอันสั้น ดังนั้นการฝึกกระบวนท่ากระบี่จึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้