ภายใต้สายตาของจางเยว่ โจวลี่เล่าเส้นทางทำเงินของตัวเองให้ฟัง
“ที่จริงเส้นทางทำเงินนี้ก็เกี่ยวข้องกับเหยื่อตัวอ้วนเมื่อหลายวันก่อนนั่นแหละ
หลังจากจับเหยื่อตัวอ้วนนั่นได้ ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นลูกชายของเจ้าที่ดินในหมู่บ้านชิงซาน ซึ่งอยู่ห่างออกไปสิบกว่าลี้ ปกติเขาฝึกยุทธ์อยู่ที่โรงฝึกในตัวอำเภอ
หลายวันก่อน พวกเราบังเอิญเจอเขาระหว่างเดินทางกลับบ้านไปเยี่ยมญาติ
พวกเราฆ่าเขาแล้ว แต่เก็บข้าวของที่ติดตัวเขาไว้ทั้งหมด ในนั้นมีของที่ใช้ยืนยันตัวตนได้ เราส่งข่าวไปหาเจ้าที่ดินคนนั้น ให้เขาเอาเงินมาไถ่ตัวลูกชายได้
เจ้าที่ดินที่เลี้ยงลูกให้ฝึกยุทธ์ได้แบบนี้ แค่ควักเงินสัก 100 ตำลึงย่อมไม่ใช่ปัญหา!”
อืม ต้องบอกว่าเส้นทางทำเงินของโจวลี่ช่างตรงกับภาพจำของจางเยว่ที่มีต่อโจรภูเขาเสียจริง ไม่รีดไถก็กรรโชกทรัพย์ ไม่ลักพาตัวก็ฆ่าตัวประกัน
เรื่องนี้ทำให้จางเยว่จนปัญญาเป็นอย่างยิ่ง
ถึงเขาจะตกต่ำจนกลายเป็นโจรภูเขา แต่ชายหนุ่มผู้เติบโตมาใต้ธงแดงและสายลมฤดูใบไม้ผลิอย่างเขาก็ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้!
“แบบนี้ไม่ดีมั้ง?”
“ท่านไม่รู้หรอก จริง ๆ แล้วก่อนขึ้นเขา ฉันก็เป็นชาวบ้านแถวนี้มาก่อน
ฉันรู้ดีที่สุดแล้ว เจ้าของที่ดินแก่ ๆ ในหมู่บ้านชิงซานคนนั้นไม่ใช่คนดีอะไร อาศัยกลโกงสารพัด ทั้งบังคับซื้อบังคับขาย ตลอดหลายปีมานี้มีชาวบ้านในหมู่บ้านชิงซานตั้งกี่ครอบครัวที่ถูกเขาบีบจนบ้านแตกสาแหรกขาด!
พวกเราลงมือกับเขาก็ถือว่าผดุงคุณธรรมแทนสวรรค์แล้ว!”