ไม่ชอบ……
แน่นอนว่าไม่ใช่
นางเป็นผู้หญิงที่ทั้งร่างกายและจิตใจปกติดี กู้ซวี่จือยังตรงกับรสนิยมของนางทุกประการ แถมยังดีเกินกว่าที่คาดไว้เสียอีก ทั้งยังสะอาดหมดจด
นางย่อมไม่รังเกียจอยู่แล้ว
แต่ตอนนี้นางยังไม่ได้เตรียมใจจริง ๆ เพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกของนางเหมือนกัน หยวนอวิ๋นยังคิดไม่ตกว่าจะเริ่มต้นกันอย่างเร่งร้อนแบบนี้ดีหรือไม่
“หยวนอวิ๋น” เสียงทุ้มแหบของกู้ซวี่จือดังเข้าหู ทำให้นางรู้สึกซาบซ่านคันยุบยิบ “อย่าใจลอย ตอบฉันมา เจ้าไม่อยากหรือ”
“ฉัน……”
“ถ้าอยาก ฉันก็จะทำต่อ”
กู้ซวี่จือไม่ได้พูดว่าถ้านางไม่อยากแล้วจะทำอย่างไร หรือเขาจะบังคับขืนใจให้ได้มาแบบเถื่อนหรือไร
หยวนอวิ๋นอดตื่นตระหนกขึ้นมาไม่ได้ พูดตะกุกตะกักจนเกือบเรียกชื่อจริงของเขาออกมา “กู้... กู้ หยวนกู้ คืนนี้ไม่ได้”
“แล้วต้องรอถึงเมื่อไร”
“รอ... อีกสักสองสามวันเถอะ รอให้ไลฟ์สตรีมของฉันเข้าที่เข้าทางก่อน ฉัน... ฉันยังไม่ได้เล่าให้ฟังเลยว่าวันนี้โชคดีแค่ไหน เพิ่งเปิดไลฟ์ก็มีคนดูเยอะมาก……”
เดิมทีหยวนอวิ๋นแค่คิดจะเปลี่ยนเรื่อง แต่ไม่รู้ตัวเลยว่ากลับเล่าออกมาจริง ๆ
กู้ซวี่จือนั่งฟังเงียบ ๆ สายตาไม่วอกแวก แสดงให้เห็นว่าเขาตั้งใจฟังจริง ๆ
ผ่านไปนาน หลังหยวนอวิ๋นเล่าจบ เขาก็ยิ้มน้อย ๆ ก่อนก้มลงจุมพิตตรงหว่างคิ้วของนางอย่างอ่อนโยนที่สุด
จากนั้นเขาก็ลุกขึ้น ปล่อยหยวนอวิ๋นให้เป็นอิสระอย่างสิ้นเชิง
แล้วหยิบแผ่นพลาสติกสีชมพูชิ้นเล็กนั้นกลับไปวางไว้ในลิ้นชัก
“เข้าใจแล้ว ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง”
หยวนอวิ๋นกะพริบตาปริบ ๆ ไม่คิดว่าทายาทเมืองหลวงที่เมื่อครู่ยังตั้งท่าจะต้องเอาให้ได้ ตอนนี้กลับยอมพูดคุยกันดี ๆ ได้ขนาดนี้
นางลองถามหยั่งเชิง “นอนด้วยกันไหม”
แบบนี้ก็เพิ่มค่าความผูกพันได้เหมือนกันนะ
กู้ซวี่จือครุ่นคิดอยู่สองวินาที “อย่ามายั่วฉันอีก ถ้ายังแกล้งกันอีก คราวนี้ไม่ต้องนอนจริง ๆ นะ”
“ได้เลย”
หยวนอวิ๋นจัดชุดนอนของตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนชี้ไปยังจุดหนึ่งแล้วขมวดคิ้วฟ้อง “ดูสิ โทษเจ้าเลย ชุดนอนตัวใหม่ของฉันยับหมดแล้ว”
“ขอโทษ” กู้ซวี่จือช่วยลูบให้เรียบ “หลังสัปดาห์หน้า ฉันจะได้เงินก้อนหนึ่ง ยกให้เจ้าทั้งหมด เอาไปซื้อชุดใหม่”