ยิ่งไปกว่านั้น…
เจ้าตัวใหญ่ที่ว่า แท้จริงแล้วก็คือพระรองสายแดดดี้ในบทเนื้อเรื่องเดิม ผู้มองนางเป็นตัวแทนของคนในดวงใจ และถึงขั้นแช่แข็งมือทั้งสองข้างของนาง ก่อนทุบมันทิ้งเพื่อระบายโทสะให้คนในดวงใจ
เขาก็มาด้วยงั้นหรือ
หยวนอวิ๋นเข้าไปในบาร์ แจ้งหมายเลขห้องส่วนตัว แล้วเดินตามพนักงานเสิร์ฟเข้าไปพลางทบทวนเรื่องราวในใจ
ในบทเนื้อเรื่องเดิม ซูเฉิงเป็นฝ่ายชนะพนันอย่างสมเหตุสมผล เพราะหยวนอวิ๋นทำให้หลู่หรานยอมเป็นสุนัขไม่ได้ เขาจึงจัดงานแบบนี้ขึ้นมา
ก็เพื่อให้หยวนอวิ๋นยอมรับต่อหน้าผู้คนมากมายว่าจะเป็นแฟนของเขา
แน่นอนว่าหยวนอวิ๋นไม่ยอม
ซูเฉิงจึงคิดว่า ‘ถ้าไม่ได้มา ก็ทำลายทิ้งเสีย’ แล้วรวบรวมข่าวฉาวทั้งหมดของหยวนอวิ๋น ส่งให้เจ้าตัวใหญ่คนนั้นแบบไม่เปิดเผยชื่อ
เจ้าตัวใหญ่จึงตัดการติดต่อกับหยวนอวิ๋นทุกทางฝ่ายเดียว รวมถึงบัตรเสริมที่ให้ไว้กับนางด้วย
ในบทเนื้อเรื่องก่อนวันสิ้นโลก เจ้าตัวใหญ่ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย
แต่ตอนนี้ล่ะ?
เจ้าตัวใหญ่ไม่เพียงตามติดไม่เลิก ยังลดตัวมาถึงบาร์ชั้นต่ำแบบนี้ด้วย
เพียงเพราะช่วงนี้นางตัดการติดต่อฝ่ายเดียว ไม่ตอบข้อความ ไม่รับโทรศัพท์ ราวกับหายสาบสูญไปจากโลกงั้นหรือ?
พอสลับบทบาทกับตัวละครในบทเนื้อเรื่องเดิมแล้ว ถึงได้รู้ว่าที่แท้ไม่มีใครทนการเมินเฉยแบบนี้ได้เหมือนกันสินะ
ส่วนซูเฉิง หยวนอวิ๋นไม่คิดจะชายตาแลเขาด้วยซ้ำ
พนันบ้าบออะไร เกมจริงใจหรือกล้าเสี่ยงอะไร เด็กชะมัด
วันสิ้นโลกกำลังจะมาแล้ว นางจะไปสนใจเขาทำไมกัน
“คุณหนูหยวน ห้องนี้ขอรับ” พนักงานเสิร์ฟโค้งกายเล็กน้อย พร้อมผายมือเชื้อเชิญ
