[ภารกิจนี้มัน... ฉันไม่ทำ]
แม้หยวนอวิ๋นจะเป็นพนักงานดีเด่นของสำนักข้ามภพ แต่เธอก็มีเส้นตายของตัวเอง
คนเราควรหาเงินด้วยความสามารถของตัวเอง จะเป็นผู้หญิงที่คอยรีดเงินผู้ชายได้อย่างไร!
【หากภารกิจสำเร็จ สิ่งของทุกอย่างที่เจ้ารีดไถมาได้จากผู้ชายในแต่ละโลก จะถูกโอนกลับเข้าบัญชีในโลกจริงของเจ้าตามอัตราส่วน 10 ต่อ 1】
แววตามุ่งมั่นของหยวนอวิ๋นพลันละลายหายไปราวกับครีม
แต่... พูดอีกอย่างก็คือ แค่บอกว่าต้องหาเงินด้วยความสามารถ ใครบอกว่าความสามารถของคนอื่นจะเอามาหาเงินไม่ได้ล่ะ
【ทำ!】
【ผู้ภารกิจ โปรดใช้ถ้อยคำสุภาพด้วย】
【ฉันไม่ได้ด่าใคร ฉันหมายถึงทำ!】
【ฉันทำ!】
【……】
-
สิบนาทีต่อมา
หยวนอวิ๋นมองจอแสงตรงหน้าอย่างครุ่นคิด
【เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไรนะ?】
ระบบทวนอย่างสุภาพว่า 【สิ่งของทุกอย่างที่เจ้ารีดไถมาได้จากผู้ชายในแต่ละโลก จะถูกโอนกลับเข้าบัญชีในโลกจริงของเจ้าตามอัตราส่วน 10 ต่อ 1】
【ประโยคก่อนหน้านั้น】
【หากภารกิจสำเร็จ】
หยวนอวิ๋น: ……
【ถ้าอย่างนั้นเจ้าลองดูภารกิจนี้สิ สมเหตุสมผลตรงไหน?】
บนจอแสงมีข้อความสั้น ๆ เขียนอยู่
【ภารกิจของโลกนี้: รีดเงินจากตัวละครชายหลักให้ครบสามร้อยล้าน】
ระบบตรวจสอบแล้วรายงานว่า 【ภารกิจไม่มีปัญหา ผู้ภารกิจ ความน่าจะเป็นแสดงว่าโอกาสสำเร็จของภารกิจครั้งนี้ต่ำมาก แต่ไม่ใช่ศูนย์อย่างแน่นอน】
หยวนอวิ๋น: O.o
เจ้ากำลังจะบอกว่าโอกาสรีดเงินสามร้อยล้านจากหนุ่มหล่อฝั่งตรงข้ามคนนั้น—ที่กำลังขะมักเขม้นแบกอิฐอยู่ในไซต์ก่อสร้าง—ไม่ใช่ศูนย์งั้นหรือ?
【เจ้าคิดว่าตัวละครชายหลักคนนี้มีเงินติดตัวถึงสามร้อยหยวนไหม?】
【อืม... มีสิ ผู้ภารกิจ มีจริง ๆ ส่งข้อมูลให้เจ้าแล้ว】
หยวนอวิ๋นเลือกดูข้อมูล เวลาโดยรอบถูกระบบหยุดไว้อย่างเอาใจใส่ เธอพินิจหนุ่มหล่อคนนั้นอย่างละเอียด เอ่อ ไม่สิ ตัวละครชายหลัก กู้ซวี่จือ
สัดส่วนสูงเก้าช่วงศีรษะ รูปร่างสมส่วนตามอัตราส่วนทองคำ กล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบ เส้นหน้าคมเข้มและเย็นชา เพียงแต่บนศีรษะสวมหมวกนิรภัยสีเหลือง มือทั้งสองยังเข็นรถบรรทุกอิฐ ผิวถูกแดดเผาจนเป็นสีข้าวสาลี เส้นผมปรกหน้าผากเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ดูทุลักทุเลอยู่บ้าง แต่ไม่ได้ลดทอนความหล่อเหลาและเสน่ห์เย้ายวนของเขาแม้แต่น้อย
แต่... สามร้อยล้านเนี่ยนะ?
หยวนอวิ๋นกำลังจะถาม ระบบก็อ้างเรื่องประหยัดไฟประหยัดพลังงาน แล้วบังคับตัดการเชื่อมต่อไปเสียอย่างนั้น
หยวนอวิ๋น: ……
เห็นแก่เงินคืนก็แล้วกัน!
-
ข้อมูลระบุว่า โครงเรื่องของโลกนี้มีต้นแบบมาจากนิยายแมรี่ซูที่กำลังโด่งดัง
ตัวละครชายหลัก กู้ซวี่จือ คือทายาทเมืองหลวงแห่งกลุ่มทุนตระกูลกู้ ปีนี้เพิ่งอายุยี่สิบสาม แต่กลับครอบครองทุกสิ่งที่ผู้คนใฝ่ฝันอยากได้
เขามีชาติตระกูลโดดเด่น สติปัญญาเหนือคนทั่วไป หล่อเหลาไร้ที่ติ ทั้งยังเย็นชาไร้หัวใจ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ได้รับการปฏิบัติราวกับเป็นดวงจันทร์ที่มีหมู่ดาวรายล้อม
เป็นบุคคลระดับสูงสุดที่คนส่วนใหญ่ทั้งชีวิตก็ไม่มีโอกาสได้เห็นตัวจริง
ในบรรดา “คนส่วนใหญ่” นั้น ไม่นับนางเอก
หากตัวละครชายหลักเป็นบุคคลแถวหน้าผู้ทรงอิทธิพลในวงการคนสำคัญเมืองหลวง ตัวละครหญิงหลักก็คือลูกสาวคนเดียวแห่งแดนเจียงเจ้อในตำนาน ฐานะและทรัพย์สินของทั้งสองเรียกได้ว่าสูสีกัน
สองตระกูลต้องการผสานธุรกิจเหนือใต้ การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์จึงเป็นไปอย่างราบรื่นตามธรรมชาติ
แต่ดังคำกล่าวที่ว่าราชันไม่พบราชัน ทั้งคู่เกิดมาคาบช้อนทอง ทั้งยังหนุ่มสาวเลือดร้อน เพียงความหยิ่งทระนงในกระดูกก็สูงเสียดฟ้าแล้ว จะยอมรับการจัดการของตระกูลได้อย่างไร
ตัวละครชายหลักเป็นพวกไม่นิยมแต่งงาน
ส่วนตัวละครหญิงหลักในเวลานี้กำลังแอบรักผู้ชายสารเลวที่พึ่งพาไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียว
ทั้งคู่ไม่คิดจะพบหน้ากันเลยด้วยซ้ำ ในพิธีหมั้นมีเพียงพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายมาร่วมงาน
ในภาพถ่าย รอยยิ้มของผู้ใหญ่ทั้งสี่เบียดชิดกันเสียจนเหมือนสมาชิกคณะเต้นรำวัยเกษียณ...
หยวนอวิ๋นยิ่งอ่านต่อก็ยิ่งตกตะลึง
เพราะเธอเคยอ่านนิยายเรื่องนี้มาแล้ว!!
เพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง นอกจากทำงานที่สำนักข้ามภพแล้ว หลังเลิกงานเธอยังไปรับส่งอาหารอีกด้วย ตอนที่รอร้านทำอาหาร เธอบังเอิญเลื่อนเจอนิยายเรื่องนี้เข้า
แล้วก็อ่านเพลินจนหยุดไม่ได้
หลังส่งอาหารเสร็จ กลับถึงบ้านตอนกลางคืน เธอใช้เวลาสองคืนเต็ม ๆ อ่านจนจบ ทุกวันเอาแต่น้ำลายสอให้กับชีวิตของพระนาง! ความใฝ่ฝันที่จะเป็นคนรวยพุ่งสูงขึ้นไปอีกเป็นร้อยเท่า!!
ความรักของคนรวยสองคนช่างเรียบง่ายและน่าอิจฉา ไม่มีปัญหาจ่ายค่าเช่าบ้านไม่ไหว ไม่มีความทุกข์ที่ต้องกังวลว่าจะมีอะไรกินในมื้อต่อไป ไม่มีความลำบากที่ถูกลดเงินเดือนจนต้องรัดเข็มขัดใช้ชีวิต ทั้งยังไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องหยุมหยิมในชีวิตประจำวัน เพราะมีคนรับใช้เป็นสิบคอยดูแลตั้งแต่กินอยู่ไปจนถึงการเดินทาง
พวกเขาแค่รักกันไปมา เจ้ารักเขา เขารักนาง นางไม่รักเขา
ของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวันตอนคบกันเป็นบัตรแบล็กการ์ดวงเงินไม่จำกัด อกหักก็ขับรถหรูรุ่นลิมิเต็ดซิ่งเปิดทางบนถนน ไม่พอใจก็ซื้อวิลล่าริมทะเลสักสองสามหลังมาปลอบใจตัวเอง อารมณ์ดีก็ซื้อเพิ่มอีกสักสองสามหลังฉลอง...
แค่คิดเธอก็น้ำลายจะไหลแล้ว
ตอนนั้นเธออ่านไปก็แอบตะโกนในใจไปว่า “พวกเธอเล่นกันรู้เรื่องไหม? หลบไป ให้ฉันเล่นสักสองตอน!”
ตอนนี้ความฝันกลับกลายเป็นจริง—มาชดใช้กันเถอะ
หยวนอวิ๋นพลันได้สติ เธอเพ่งมองอีกครั้ง
ไซต์ก่อสร้าง แบกอิฐ ทายาทเมืองหลวง หมวกนิรภัย ถุงมือป้องกัน ทายาทเมืองหลวง ปูนซีเมนต์ รถเข็น ทายาทเมืองหลวง
เมื่อคำสำคัญหลายคำผุดขึ้นมา สีหน้าของหยวนอวิ๋นก็ซีดเผือดฉับพลัน เปลือกตากระตุกถี่รัว
ไม่จริงมั้ง ทำไมถึงเป็นช่วงนี้ของเรื่องล่ะ?
หยวนอวิ๋นจำได้ชัดเจนว่า เนื้อหาในนิยายเรื่องนี้ร้อยละเก้าสิบเก้าเน้นความฟินสะใจ จุดประสงค์คือบรรยายด้วยวิธีหนึ่งร้อยแปดแบบว่าชีวิตคนรวยมีความสุขแค่ไหน
มีเพียงร้อยละหนึ่งเท่านั้นที่เขียนให้กู้ซวี่จือ ผู้ชนะในชีวิตคนนี้ต้องลำบากสักหน่อย
—เขาเพิ่งเรียนจบจากต่างประเทศและกลับมา ก่อนเข้ารับช่วงต่อกิจการของตระกูล กู้ซวี่จือเสนอขอพักผ่อนสักระยะหนึ่ง
เขาปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด ไม่มีใครติดต่อเขาได้ และไม่มีใครรู้ว่าเขาไปพักผ่อนที่ไหน รู้เพียงว่าเขาจะกลับมาในอีกสามเดือน
คนในตระกูลกู้ต่างรู้จักนิสัยของทายาทเมืองหลวงคนนี้ดี ไม่มีใครกล้าแย้งเรื่องนี้ ยิ่งไม่กล้าติดต่อเขาฝืนใจ
ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ว่า ในคืนวันที่ทายาทเมืองหลวงออกเดินทางไปพักผ่อน เขาประสบอุบัติเหตุรถชนต่อเนื่องอย่างรุนแรง
อุบัติเหตุครั้งนี้มีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก โรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุดรับผู้ป่วยจนมือเป็นระวิง ห้องฉุกเฉินมีคนไข้กว่าร้อยคน ส่วนรายที่อาการหนักกว่านั้นก็ต้องรีบจัดส่งต่อ บุคลากรทางการแพทย์ทุกคนยุ่งจนแทบไม่ได้หยุดพัก
ท่ามกลางความวุ่นวายเช่นนี้ กู้ซวี่จือซึ่งภายนอกได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยและหมดสติหลังเข้าโรงพยาบาลได้ไม่นาน จึงไม่มีใครสังเกตเห็น
พยาบาลยังคิดว่าเขาแค่หลับไป
มีเพียงเจ้าของร่างเดิม หรือก็คือตัวละครที่เธอกำลังจะรับบท หยวนอวิ๋น ที่สังเกตเห็นความผิดปกติของชายคนนี้
หยวนอวิ๋นเป็นสาวจบสายอาชีพที่ทำงานในสถานบันเทิงยามค่ำ ใบหน้าสวย รูปร่างยอดเยี่ยม คติประจำใจในการใช้ชีวิตคือ เงินแก้ปัญหาได้ทุกเรื่องในชีวิตของเธอ ปัญหาคือเงินไม่เคยพอ
เธอเกิดในครอบครัวชนบทที่ให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าลูกสาวอย่างหนัก จนคนทั้งบ้านเคยชินกับการสูบเลือดสูบเนื้อเธอ เงินเดือนที่ได้รับในแต่ละเดือนร้อยละเก้าสิบถูกส่งกลับบ้าน
ส่วนตัวเธอกู้เงินออนไลน์มาซื้อเครื่องประดับ กระเป๋า และเสื้อผ้าใหม่ ค่าเช่าห้องก็ค้างจ่ายเป็นประจำ ส่วนค่ากินค่าใช้จ่ายอาศัยเกาะผู้ชายเอา
ชีวิตในขุมนรกที่คนทั่วไปหลีกหนีให้ไกล เจ้าของร่างเดิมกลับสนุกกับมัน
แต่ช่วงนี้เธอก็เริ่มกลุ้มใจอยู่บ้าง เจ้าของห้องขู่ให้เธอจ่ายค่าเช่าภายในสามวัน ไม่เช่นนั้นจะโทรแจ้งตำรวจและไล่เธอออก เงินกู้ออนไลน์ก็ใกล้ถึงกำหนดชำระ ส่วนน้องชายที่บ้านกำลังจะแต่งงาน ต้องซื้อรถซื้อบ้าน เธอไม่มีเงินมากขนาดนั้น พ่อแม่จึงเริ่มเร่งให้เธอกลับหมู่บ้านไปแต่งกับเศรษฐีบ้านนอกเพื่อเอาสินสอด
เธอไม่ยอม จึงได้แต่ยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าอีกไม่นานก็จะเก็บเงินได้พอ
แต่เคราะห์ร้ายที่สถานบันเทิงยามค่ำมีพนักงานใหม่เข้ามา ทำให้ลูกค้าหลายคนที่สนิทกับเธอเลิกมา นั่นมันเงินทั้งนั้น! เธอโกรธจนแทบกัดฟัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้