[โบราณว่ามีวิญญาณ นามว่าที่ผูกพัน ติดอยู่ในห้วงขุนเขา-สายนที ไม่อาจเวียนว่ายวัฏสงสาร ครั้นบัดนี้มีวิชา สังเวยวิญญาณคนป้อนแก่วิญญาณนั้น ธูปเทียนจุดบูชาก็ยกเป็นเทพ เทพนั้นคือเจตจำนงมหาชนหลอมรวม ชี้ศิลากลายเป็นภู ผงกนิ้วทะเลบังเกิด ฤทธานุภาพไร้สิ้น ณ บัดนี้มีวิชา ให้คนเป็นแปรเป็นที่ผูกพัน ปราบเทพให้เป็นเครื่องมือเรา]
[ต้องเตรียมเลือดญาติสายตรงหนึ่งถัง กระดิ่งสะกดที่อาบกลิ่นอายเจ้าตัวสามลูก ใช้เลือดญาติสายตรงขีดค่ายกล คนเป็นเข้ากลางค่าย สมัครใจสวดคำสังเวยพลีตนแก่ขุนเขา-สายนที ปกปักรักษาที่นี่ชั่วนิจนิรันดร์ ณ มุมทั้งสามของค่ายกลวางกระดิ่งสะกดสีดำ-ขาว-แดง]
[กระดิ่งสื่อถึง “วิญญาณ” กระดิ่งสะกดคือการสะกดวิญญาณ กระดิ่งดำบังคับวิญญาณดิน คือตัณหาดิบของคน กระดิ่งแดงบังคับวิญญาณคน คืออารมณ์ทั้งเจ็ด กระดิ่งขาวบังคับวิญญาณฟ้า คือแก่นแท้ของคน สะกดสามวิญญาณไว้ด้วยกัน ขังชั่วนิรันดร์ในแผ่นดิน อาศัยรูปเคารพเทพเป็นสื่อ รับเครื่องเซ่นธูปเทียนหล่อเลี้ยงดวงวิญญาณ ไม่กี่วันก็เป็นเทพได้ ผู้ถือกระดิ่งก็พลอยได้โชคลาภ]
[พึงระลึก แผ่นดินมีวิญญาณ ดวงวิญญาณที่ตายอย่างอยุติธรรมไม่สลาย กระดิ่งแดงตั้งค่ายก็สะกดไว้ ความแค้นของวิญญาณเป็นจะทำให้กระดิ่งสะกดหมุนเวียนไม่หยุด คงอยู่ได้นาน]
นี่คือเนื้อหาทั้งหมดของ "พิธีสังเวยวิญญาณที่ผูกพัน" ที่บันทึกบนแผ่นศิลา บันทึกอย่างชัดเจนว่าจะทำให้คนเป็นกลายเป็นวิญญาณที่ผูกพันได้อย่างไร และทำให้วิญญาณที่ผูกพันเป็น "เทพ" ได้อย่างไร