ในบรรดาคนทั้งหมด อาการบาดเจ็บของโจวเข่อถือว่าเบาที่สุด หลังจากหลีอู้จัดการรักษาให้ไม่นาน เธอก็ฟื้นขึ้นมาและแสดงความขอบคุณต่อหลีอู้ ประสบการณ์ที่เกือบสิ้นลมทำให้เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นจนหายใจไม่ทัน
ในแคมป์ไม่มีใครจากสตูดิโอของเธอเลย ซึ่งทำให้เธอรู้สึกว้าเหว่
หลันหลีบาดเจ็บหนักที่สุด ครึ่งคางแทบทะลุ หากหลีอู้ไม่ได้เรียนรู้วิชาจากลิลี่น่ามา ตนคงไม่กล้ายืนยันว่าจะช่วยเธอกลับมาได้แน่
แม้เลี่ยซาจะซี่โครงหักไปแปดซี่ แต่ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งแต่เดิมและมี[อาวุธวิญญาณ]ที่ซ่อมแซมตัวเองได้ เขาจึงฟื้นขึ้นมาไม่นานเช่นกัน
เขาเล่าสถานการณ์ตอนถูกทำร้ายซ้ำอีกครั้ง
“พวกเรากำลังจะหนีรอดแล้ว ทันใดนั้นก็มีชายคนหนึ่งมายืนขวางหน้า”
พวกเขาคิดจะเปลี่ยนเส้นทาง แต่ในชั่วพริบตาที่เปลี่ยน ชายคนนั้นก็ยื่นมือออกมาหยุดรถบรรทุกของพวกเขาไว้
พละกำลังและสมรรถภาพร่างกายแบบนี้เกินขอบเขตของมนุษย์ไปมากแล้ว
[ริมฝีปากกรีดร้อง]ของหลันหลีตะโกนจนแทบสิ้นเสียง ในจังหวะนั้นเธอเหมือนจะตะโกนบอกอะไรบางอย่าง
แต่แล้วท่าทางของเธอก็ไม่ทันสำเร็จ ปืนลมอันน่าสะพรึงก็ยิงทะลุคางของเธอ ทำให้เธอหมดสติไป
ปู้ปู้และเลี่ยซาเริ่มเคลื่อนไหวต่อสู้ทันที แต่ผิวหนังของอีกฝ่ายเหมือนมีอะไรบางอย่างที่ใช้รับมือ[อาวุธวิญญาณ]ได้โดยเฉพาะ
เลี่ยซาและปู้ปู้พ่ายยับเยิน อีกฝ่ายจับหัวของปู้ปู้ยกขึ้นแล้วพูดว่า “นี่เป็นสินค้าสำคัญ จะทำหายไม่ได้… ฉันรอโอกาสนี้มาตั้งนาน”