สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หน้าประตู หลีอู้รวบผมขึ้นอย่างทะมัดทะแมง สวมสูทสีขาวที่ตัดเย็บอย่างมีดีไซน์ ดูสง่างามและทรงพลัง แต่ในขณะเดียวกันตัวเธอก็ยังคงไว้ซึ่งความสบาย ๆ องอาจ สะกดทุกสายตาได้ในชั่วพริบตา
คนที่เคยเห็นตัวจริงของหลีอู้ต่างรู้สึกตาพร่า
ที่จริงแล้วหลีอู้มีหน้าตาที่ใช้ได้ ไม่ได้สวยถึงขั้นตะลึงตึงใจ แต่มีความงามสะอาดตาที่ทำให้คนอดมองซ้ำไม่ได้ แต่พอถึงเวลาทำงานก็มักจะใส่เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงดำที่สะดวกต่อการต่อสู้ ผู้คนเลยไม่ค่อยสนใจเรื่องการแต่งตัวของเธอ
ทว่าการแต่งตัวที่พิถีพิถันในครั้งนี้ ทำให้ทุกคนได้เห็นหลีอู้ในอีกมุมหนึ่ง
คนที่ให้เธอใส่สูทนี่ช่างเป็นอัจฉริยะจริง ๆ
ด้านข้าง เวินเหลียนอีคล้องแขนหลีอู้พร้อมรอยยิ้ม ด้านหลัง ฮวาจือก็แต่งตัวเต็มยศเดินตามมา
สายตาของหลีอู้ประสานกับไป๋เฟย
ไป๋เฟยหรี่ตาลง "ถ้าฉันจะบอกว่า ฉันชอบตำแหน่งนี้ล่ะ?"
หลีอู้ตอบอย่างเย็นชา "นายชอบแล้วมันเกี่ยวกับฉันตรงไหน?"
ไป๋เฟยอึ้งไปชั่วขณะ "…"
หลีอู้ส่งเสียงเตือนอีกครั้ง "ลงไป ไม่งั้นคืนนี้ก็เลิกประชุมได้แล้ว นายจะไม่ได้อะไรเลย"
แม้ว่าพนักงานระดับไป๋เฟยจะมีช่องทางติดต่อกับสำนักงานใหญ่ แต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถติดต่อสำนักงานใหญ่ได้โดยง่าย
สำนักงานใหญ่กุมข้อมูลทั้งหมดที่ผู้คนสำรวจเกี่ยวกับม่านหมอกไว้แทบเบ็ดเสร็จ หากต้องการเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าม่านหมอกคืออะไร หน้าที่การงานที่แท้จริงคืออะไร หรือแม้แต่ต้องการแสวงหาผลประโยชน์และได้รับสิทธิ์ในการเข้าถึง ล้วนต้องพึ่งพาสำนักงานใหญ่ทั้งสิ้น